Book 2

Comes itaque, nepotem subsecutus cum centum militibus, Ceramum veniens, hostesque a nepote devictos cognoscens, dum subsequi, ut plenius devincat, deliberat, quibusdam ex timore dehortantibus et sufficere sibi victoriam a Deo per nepotem factam dicentibus -ne forte, si ultra insequendo progrediatur, fortuna rotabilis et in deterius cedat -Ursellus de Ballione exploranti comiti interminatus est, se nunquam vel ibi vel alibi sibi auxilium laturum, nisi certamen cum hostibus ineat. Quod comes audiens dehortantibus quidem multa convitia iratus intulit, citiusque hostibus versus castra eorum -illuc enim aufugerunt -bellum offerre vadit. Porro illi, viribus resumptis, duas acies ex sese facientes, nostris audacter occurrere accelerant. Comes etiam, similiter duos cuneos faciens ex suis, unum nepoti et Ursello et Arisgoto de Puteolis, ut praecedentes primo feriant, delegavit: ipse, cum altero subsequens, bellatum, Deum sibi adiutorem invocans, vadit. Prima autem acies eorum, Serlonem cum prima acie nostra declinando, montem super nostros praeripere volens, ultimae aciei nostrae, quam comes ducebat, occurrit. Comes ergo et Ursellus de Ballione, suos solito formidolosiores prae nimia multitudine hostium, quam exhorrebant, videntes, talibus exhortationibus timorem ex ipsis excutere nitebantur: "Arrigite animos vestros, o fortissimi christianae militiae tyrones. Omnes Christi titulo insigniti sumus: qui non deseret signaculum suum, nisi offensus? Deus noster, Deus deorum, omnipotens est: et ab ipso omnis quidem, de Deo diffidens, confidit in homine, et ponit carnem brachium suum. Omnia regna mundi Dei nostri sunt, et, quibus volet, ipse impartietur. Gens ista Deo rebellis a est, et vires, quae a Deo non reguntur, citius exhauriuntur. Ipsi in virtute sua gloriantur; nos autem de Dei praesidio securi sumus. Nam neque honestum est dubitari, quod certum est, Deo nos praecedente, ante faciem nostram non posse subsistere: Gedeon, quia de Dei auxilio non dubitavit, in paucis multa millia hostium stravit".