Latin
Lines 39-78
Mavortius, De Ecclesia 39-78
Unproofread scanNot analysed yet
has inter uoces I medio in flagrante tumultu
arboris obnixus trunco I —tibi, magne, tropaeum,
omnipotens genitor —I palmas utrasque tetendit
teque uocans I multo uitam cum sanguine fudit.
et tamen interea I tua nati maxima cura
non tulit hanc speciem; I grauiter commotus et alto
dat clarum e caelo signum. I nam tempore in illo
sol medium caeli conscenderat igneus orbem.
eripiunt subito nubes caelumque diemque
et nox atra polum bigis subuecta tenebat.
tris tenuit diei spatium non amplius horas:
tum repetens iterum sua I clara in luce refulsit
nona diei melior I rebus iam rite peractis.
inde datum molitur iter. iamque arua tenebat
scrupea, tuta lacu nigro nemorumque tenebris
ut statim ad fauces uenit graue olentis Auerni,
tum demam horrisono stridentis cardine portae
panduntur uastae I solidoque adamante columnae,
sponte sua I umbrosae penitus patuere cauernae.
ingreditur linquens antrum; I tum maxima turba,
ut uidere deum fulgentiaque ora per umbras,
ingenti trepidare metu. I nec plura moratus
haec ait I et dictis maerentia pectora mulcet:
'ne trepidate, meae I animaeque umbraeque paternae:
uobis parta quies. I genitor mihi talia namque
dicta dedit: I prope uos haec limina tendere adegit.'
haec fatus I animas, quae per iuga longa sedebant,
deturbat I miseransque antro submittit aperto
et dicto parens I supera ad conuexa reuexit.
interea magnam I subito uulgata per urbem
fama uolat, I illum expirantem sedibus imis
iam reuocare gradum superasque euadere ad auras.
obstipuere animis alii; set I sanguinis auctor
se causam clamat crimenque caputque malorum,
et nodum informis leti trabe nectit ab alta
proque suis meritis I superis concessit ab oris.
nec minus interea I se matutinus agebat
ad socios, I quibus in mediis sic deinde locutus
extulit os sacrum I claraque in luce refulsit,
omnia longaeuo similis, I cunctisque repente (inprouisus ait〉: ‛. . . . .