Latin · ~5 min
Lines 1.428-1.456
May, Liber Quartus 1.428-456
Not analysed yet
"Nec minus iratus serpens, tantique doloris
"Impatiens, saevit campis, et corpora leto
"Prosternit. Levibus nequidquam prolia pilis
"Aut jaculis tantum tentâsset miles in hostem;
"Robore ni tandem dimissa falarica magno
"Immensi spinam fregisset pondere dorsi.
"Tum fractus vires, et tanto languidus ictu,
"Decubuit: solito non sese attollere nisu
"Jam potuit; patulo tantum minitatur hiatu;
"Et nebulas laesis exspirat faucibus atras,
"Si quoque letalis. Tandem stridore per auras
"Tormento volitat trabs acta, caputque nefandum
"Discutit, et cerebro nigras dispergit arenas.
"Horrendus tandem serpens tot jugera magno
"Ventre premens, ipsâ metuenus morte jacebat. "
Postquam oculos silvae miracula tanta vetustae
Caesaris implêssent, Uticâ discessit ab urbe;
Et, victi per regna Jubae victricia ducens
Agmina, regalis famosa ad monia Zamae
Pervenit. Ducis hîc Petreii animosa Jubaeque
Funera cognoscens, animo tam tristia fata,
Fortunaeque vices summae miseratur amaras.
Tunc urbe exceptus, Zamenses laudat, et illis
Praeficit imperio Crispum. Maurusia tellus
Romula de tanto facta est provincia regno.
Inde Uticam remeans, ventis dans carbasa, Sardon
Appulit, atque illâ paulum tellure moratus,
Tutus ad Ausoniae pervenit litora Caesar. 455
Thomas May Neo-Latin The Latin Library The Classics Page