Latin · ~7 min
Lines 1.1-1.47
May, Liber Tertius 1.1-47
Not analysed yet
Jamque propinquabat bellum, Libyâque nefandi
Concurrunt iterum gladii, quos Thessala tellus
Vidisset. Pugnâ cur, Dî, voluistis in illâ
Restare exiguum nequidquam sanguinis Urbi,
Ut flueret torrente novo, fieretque secundum
Hîc civile nefas? unâ num clade pudebat
(Quantumvis magnâ) Romanam exscindere gentem?
Aut unâ tanti populi regione jacere
Non est passa graves tristis Fortuna ruinas?
Jam Roma in Libyâ est. Latii quae terra triumphos
Spectâsset toties, jam tristia vulnera spectat.
Sed, levibus tantum pugnis contenta, parumper
Fortuna extremi differt certamina Martis:
Tot subito gentes perituraque millia leto
Condemnare pudet; nec adhuc feralia Thapsi
Arva Jubae casus magni, vel triste videbunt
Scipiadae exitium, donec coëuntia signa
Ductorum, atque aliquos belli Ruspina tumultus
Vidit, et exhibuit tantae praecludia cladis.
Scipiadae a castris rex (in sua regna reversus,
Quae longe infestis populatur Sittius armis)
Discedit paulum; plenamque hostilibus armis
Advenit Libyen unâ legione, relicto
Robore militiae Lilybaeo in litore, Caesar.
Nec, de more suo, dederat mandata relictis
Militibus, quo conveniant, quae signa sequantur,
Quemve petant protum, permittens omnia fatis,
Fortunaeque suae fidens. Cur, Caesar inique,
Non pudet in minimis toties instare favori
Fortunae, et toties casus tentare per omnes?
Non tibi sat visum est, bello quod semper aperto
Res agit illa tuas, et tantos conficit hostes,
Cum plenâ pugnas acie, sine milite ni te
Protegat, et tua prospiciens temeraria coepta
Dirigat in melius, ducis objectumque periclis
Privatis toties redimat caput? an tibi parvum est
Effugisse Phari insidias, parvâque carinâ
Nocturni tutum vicisse pericula ponti?
Cur Divae, imperium tibi quae promiserit orbis,
Casibus exiguis pretiosum absumis amorem?
Postquam Andrumeti frustra corrumpere fidum
Considium, qui Scipiadae servaverat urbem
Praesidiis, Caesar tentaverat; ordine certo,
Instructâque redit legione, nec urbe potiri,
Sed tuto remeare, cupit. Sed vix fuga tanto
Induperatori concessa est tuta; frequentes
Considii erumpunt equites, atque agmina turbant.