Latin
Lines 1.238-1.284
May, Liber Tertius 1.238-284
Not analysed yet
"Nec dubitare mihi fas est; fallentia nunquam
"Signa, truces oculos video, vultusque minaces.
"Victores novisse suos fragmenta ruinae
"Emathiae discant. "Dixisset plura: repente
Cum fera de dextro cecinerunt classica cornu,
Prosiliuntque acres (nec eas retinere tribunus
Centuriove potest) ad proelia sponte catervae.
Non inhibet Caesar, sed laxat frena furori.
Carcere sic pronus nimium ad certamina currus
Cum forte erumpit, lorisque auriga retentis
Frustra inhibere studet, tandem dat victus habenas.
Utraque jam tanto concurrunt agmina motu,
Quanto (si longae flexum natura Maleae
Donaret nautis) adversis bina coirent
Aequora gurgitibus. Pulsat fragor aethera; montes
Undique vicini excipiunt, resonantque furentes
Pugnantûm voces. Siculas it clamor ad oras.
Huncque repercutiunt Lilybeïa saxa, timentque
Vel sonitum belli terrâ retinere quietâ.
Non ita, pinifero Boreas cum Thracius Ossae
Incubuit, resonant quassatae turbine silvae;
Murmure nec tanto Nilus, cum de Cataractis
Praecipitat duris illisas cautibus undas,
Astra lavans, surdas habitantibus obstruit aures.
Scipiadae dulcis stimulat vindicta catervas:
Caesareas ingens premit indignatio turmas,
Quod nova defuncto succedant proelia Magno;
Inventusque alius ductor civilibus armis.
Sanguine merguntur campi, vicinaque multo
Tincta cruore palus; et quod tot vulnera rubrum
Emittunt flumen, fecundam putria terrae
Alligat in glebam, et steriles connectit arenas.
Inter utramque aciem volitat feralis Enyo,
Lampada funestam quatiens. Reseraverat antrum
Tartareus rector pallens; utque arma nefanda
Spectarent, caperentque sui solatia fati,
Invisas illuc Libyes emiserat umbras.
Undique consedêre arvis, nigrâque coronâ
Infecêre diem, versatilis umbra Jugurthae,
Hannibalis saevi Manes, captique Syphacis:
Qui nunc eversas secum Carthaginis arces
Ignovêre Deis, postquam feralia campi
Proelia Thapsiaci, et Latios vidêre furores.
Sed tamen Ausoniae civilia vulnera dextrae
Afra luet tellus; et plus vastabitur, aetas
Proxima quam reparare potest. Inarata jacebunt
Arva; ruentque suis vacuatae civibus urbes.