Latin
Lines 1.285-1.329
May, Liber Tertius 1.285-329
Not analysed yet
Quaeque viri coluêre, ferae nunc rura tenebunt.
Quâ reges olim per gentes jura dederunt,
Tigris erit, pardusque, et habebunt regna leones.
Innocuus vivet serpens, et nulla, venenis
Dum deerunt homines, pestis censebitur orbi.
Caesareis leviter percussi pectora telis,
In sua conversis elephantes agmina frenis
Praecipites rabie currunt: tum robore densos
Indomito turbant cuneos, atque agmina regis
Prosternunt confusa Jubae: nil arte valebant
Rectores miseri, nil vi; Fortuna regebat
Sola feras, contraque suos pro Caesare misit.
Illi hostes, illi socii, dum nemo gubernat,
Quos Fortuna facit. Vicinum elephantibus agmen,
Gaetuli Numidaeque equites crudeliter illic
Calcabantur humi. Vastâ pars mole ferarum
Contrita est; fossas pars praecipitantur in altas.
Tunc infelices, tutelâ orbati elephantûm,
Tot Libyae populi, et gentes levia arma gerentes,
Caeduntur cumulis passim, jugulisque fatigant
Caesareos solis; nec stantes amplius hosti
Hic bellum, sed praeda, manent. Hastilibus igne
Duratis quid Bamurae jam nuda juventus?
Quid levibus contra Romanos comminus hostes
Autololes jaculis? Nil illis ignea plantae
Vis prodest, cursusque levi velocior aurâ.
Non bene Cinyphiis hirsuit tegmina capri
Pectora defendunt: vix, contra Caesaris enses,
Aes ferrumque valent. Implentur sanguine fossae:
Moesta madet tellus; et de tot gentibus unus
Purpureus caesis infecit pascua torrens.
Non Juba, per mortes hominum, privataque fata,
Sed gentes pariter caesas, populosque jacentes,
Metitur, quantis pereunt sibi regna ruinis.
Nec sua post tantam cladem munita putavit
Castra satis, miseram victis praestare salutem;
Sed, cum Petreio fugiens, tentoria cunctis
Splendida divitiis hosti permisit avaro.
Quae cito Caesarei, victorum terga sequentes,
Diripiunt, opibusque Jubae, tantisque potiti
Bellorum exuviis, operum mercede, priusquam
Sanguinolenta fuit victoria plena, fruuntur.
Sed non tam celeri bellum pro Caesare cursu,
Quâ Latiis stabat vallatus Scipio turmis,
Atque pares fulsêre aquilae, Fortuna peregit.