Latin
Lines 1.66-1.69
Melanchthon, Historia de Vita et Actis Lutheri 1.66-69
Not analysed yet
Ibi Caesareae Maiestatis Orator Ioannes Eck, Officialis generalis Episcopi Treverensis, alta &intelligibili voce, primum latine, deinde germanicae, iussu Imperatoris dixit &proposuit eandem sententiam, in hunc, aut ei in effectu similem, qui sequitur modum. Martine Luthere, Sacra &invicta Caesarea maiestas, de consilio omnium sacri Romani Imperii Ordinum, ad solium Maiestatis suae huc vocari te iussit, ut his duabus de causis te interrogarem: Primum, fatearis ne libros hos praesentes (fasce librorum suorum latine &germanice scriptorum ostenso) qui tuo nomine praetitulati circumferuntur, tuos esse, illosque pro tuis agnoscas nec ne? &Deinde, an illos &eorundem contenta retractare &revocare, vel inhaerere eisdem potius &inseverare velis?
Hic, priusquam Lutherus responderet, D. Hieronymus Schurff, qui Doctori Martino aditus adstabat, exclamavit, Intitulentur libri. Hic Officialis Treverensis, ex libris D. Martini Lutheri, eos qui Basiliae simul sunt excusi, nominatim recitavit, inter quos etiam numerabantur Commentarii in Psalterium, Libellus de bonis operibus, Commentarius in Dominicam orationem, &praeter hos alii libelli Christiani, non contentiosi.
Post haec &ad haec D. Martinus ista reddidit latine &germanice: A Caesarea Maiestate duo mihi proponuntur: Primum, An libros omnes nomen meum habentes pro meis agnoscere velim? Secundum, An defendere, an vero quidquam reclamare velim ex ii, quae hactenus per me scripta &aedita sunt? Ad quae respondebo breviter ut potero, &recte.
Primum, Libros iam nominatos non possum non amplecti pro meis, &eorum quidem nihil unquam negabo. Caeterum, quod sequitur, ut exponam, an defendere pariter omnia, vel revocare velim, Quia de fide est quaestio &animarum salute, &quia divinum verbum concernit, quo nihil maius est, tam in caelo quam in terra, quod nos merito revereri convenit omnes, temerarium ac iuxta periculosum fuerit, me quidquam incogitatum proferre, cum &minus quam pro re, &maius quam pro vero, non praemeditatus, asserere possim, quorum utrumque me in sententiam adducet, quam Christus tulit, cum ait, Qui me negaverit coram hominibus, negabo &ego eum coram Patre meo qui in caelis est. Peto igitur hac de causa, &quidem suppliciter, a Caesarea Maiestate spacium deliberandi, ut citra divini verbi iniuriam, &animae meae periculum interrogationi satisfaciam.