Latin · ~8 min
Lines 1.161-1.208
Navagero, Andrea Navagero (1483-1529) 1.161-208
Not analysed yet
Non iacet ille sub hac (ut vos male creditis) ulmo:
In nemus Idalium transtulit alma Venus.
Hic Veneris pascitque greges, cantatque: canentis
Una adstant Charites versibus, adstat Amor.
Quin etiam hunc Paphii nymphe non ultima coetus
Deperit, et parilis fervor utrumque tenet.
Nimirum felix Almo: modo perfida virgo
Aspera saevitiae det documenta suae.
Pastoris pereat succensa informis amore,
Respuat assiduas surdior ille preces.
Praebeat hinc saevis tam dura exempla puellis,
Formosa ut fastus discat habere modum.
XIX
Acon
Candida nympha olim, et Pani dilecta Lyceo,
Crinibus et culto conspicienda sinu,
Nunc vox, flebilibus quae semper maesta querelis
Desertos scopulos deviaque antra colis,
Salve, Echo officiosa. Tibi sub rupe cavata
Ipse ego lanigeri ductor Acon pecoris
Constituam umbrosum frondenti ex ilice lucum,
Molliaque ex hedera serta virente feram.
Tu levibus allecta modis silvestris avenae
Excipis e summo carmina nostra iugo;
Tu, quoties querimur, duros miserata dolores
Nescio quid tristi flebile voce gemis.
Nec mirum, quod tu lacrimis movearis amantum:
Perdidit, infelix, te quoque durus Amor.
Ah misera, ipsa quidem et strophio subnectis olenti,
Et longa molles excolis arte comas.
Ipse puer cultus, ipse omnes odit amores,
Insequiturque vagas per iuga summa feras.
Quin humiles addis voces, et verba precantis
Effugit, atque omnes negligit ille preces.
Siste gradum, immitis: non te violenta leaena,
Non curvo sequitur dente timendus aper,
Sed quae candenti facie niveisque papillis
Vel magno possit nympha placere Iovi.
Haec aget et celeres tecum per saxa lacaenas,
Eque suis tendet retia rara plagis.
Siste gradum, immitis: et quas nunc tendis ad undas
Effuge: causa tuae fons erit ille necis.
Heu miserande puer, tales ten solvere poenas,
Ten decuit tam crudelia fata pati?
Magna parens, quae cuncta leves producis in auras,
Totaque diverso germine picta nites,
Quae passim arboribus, passim surgentibus herbis
Sufficis omnifero larga alimenta sinu,
Excipe languentem puerum moribundaque membra,
Aeternumque tua fac, dea, vivat ope.