Latin · ~7 min
Lines 1.873-1.920
Navagero, Andrea Navagero (1483-1529) 1.873-920
Not analysed yet
Nam quoties a me nitidos avertit ocellos,
Ipsa in luce etiam nox tenebrosa premit.
At quoties in me nitidos convertit ocellos,
Candida et in media fit mihi nocte dies.
XXXIX
De Menalca
Iverat ad Phylirem media de nocte Menalcas,
Posset ut ad patrios mane redire greges.
Iamque fores lento religatas vimine pressa
Suspensis manibus solverat ille anima.
Prospectansque oculis <semiaperta >per ostia, limen
Protenso poterat transiliisse pede,
Cum sensere canes; quo murmure victus, ut ira
Ardebat, tales iecit in astra sonos:
'Cinge triumphali, puer o, tua tempora lauro,
Qui redis ad patrios tutus, ut ante, greges.'
XL
De Lodovico Pannoniae rege
Danubii ad ripas primo rex flore iuventae,
Caesus pro patria, cum patria hic iaceo.
Nec queror, immiti quod sim prostratus ab hoste,
Sed quod me reges deseruere pii,
Qui, dum alia ex aliis inter se proelia miscent,
Et me et se rabidis hostibus obiciunt.
XLI
Ad Venerem ut pertinacem Lalagem molliat
Diva, quae has caeli generatim in auras
Cuncta producis, cupidumque amorem
Undique infundens, facis ut perenne
saecla propagent;
Qua nihil laetum sine, amabile est nil
Nilque iucundum, sine qua nec ipsae
Gratae erunt cuiquam Charites, nec ipsa
blanda voluptas;
Dum tibi laetus reparatur orbis,
Dum per herbosos pecus omne campos
Vim tuam sentit, tibi plaudit omnis,
diva, volucris;
Dum nihil, quamvis rigidum, feroxque est,
Ossibus quod non penitus sub imis
Sit tua tactum face, quod tuos non
sentiat ignes,
Una erit flammarum et amoris expers?
Una secura his Lalage resistet?
Tange age ultrici, dea, pertinacem
tange flagello.
Quod si ita tanges, fera ut obstinatum
Applicet nostris animum querelis,
Nec preces ultra miseras superba
negligat aure,
Conseram laetam tibi, diva, myrtum,
Vancius qua se rosifer revolvit:
Hanc mero supplex, niveo et rigabo
lacte quotannis.