Latin · ~7 min
Lines 1.885-1.872
Navagero, Andrea Navagero (1483-1529) 1.885-872
Not analysed yet
XXXVI
Ad Bembium
Qui modo ingentes animo parabam,
Bembe, bellorum strepitusque et arma
Scribere, hoc vix exiguo male audax
carmine serpo.
Nempe Amor magnos violentus ausus
Fregit iratus: velut hic Tonantem
Cogit et fulmen trifidum rubenti
ponere dextra.
Sic eat, fors et sua laus sequetur
Candidae vultus Lalages canentem et
Purius claro radiantis astro
frontis honores.
Nota Lesboae lyra blanda Sapphus,
Notus Alcaei Lycus, altiori
Scripserit quamvis animosum Homerus
pectine Achillem.
XXXVII
In Auroram
Dia Tithoni senioris uxor,
Quae diem vultu radiante pandis,
Cum genas effers roseas rubenti
praevia soli,
Roscidos ut nunc per agros vagari
Sub tuo adventu iuvat, et recentis,
Quae tuos semper comitantur axes,
excipere auras.
Sicca iam saevus calor uret arva,
Iam vagi aurarum levium silescent
Spiritus, iam sol rapidus furentes
exeret ignes.
Dum licet, laeti simul ite, amantes,
Dum licet, molles pariter puellae
Ite, flaventes vario capillos
nectite serto.
Nunc simul telis positis Amores
Matris haerentes lateri et decentes
Gratiae plenos referunt resecto
flore quasillos.
Per feros saltus, per iniqua lustra,
Undique occultas agitans latebras,
Fertur, et silvas varia ferarum
strage cruentat
Clara Latonae soboles: nitenti
Huic comae in nodum religantur auro,
Pendet aurata ex humeris pharetra:
pendet et arcus.
Circum eunt nymphae simul: illa cursu
Gaudet effusos agitare cervos,
Hanc iuvat certis iaculis fugaces
figere lyncas.
Nunc ab umbroso simul esculeto
Daulias late queritur, querelas
Consonum circa nemus et iocosa
reddit imago.
XXXVIII
De Hyella
Nil tecum mihi iam Phoebe est, nil Nox mihi tecum,
A vobis non est noxve, diesve mihi.
Quantum ad me, ut libet auricomo Sol igneus axe
Exeat Eoae Tethyos e gremio,
Ut libet, inducat tacitas Nox atra tenebras:
Fert mihi noctem oculis, fert mihi Hyella diem.