Latin
LIBER TERTIUS
Newton, Optice 281
Unproofread scanNot analysed yet
Etenim collocans Oculum meum eo in lumine, ultra extremitatem radiationis illius quae esset post tergum cultri; oculumque dirigens ad Cultrum; discernere poteram super Acie ejus, lineam quandam Luminosam: Idque non modo cum Oculus meus in eadem situs esset linea cum ipsis radiationibus illis; verum etiam cum extra lineam istam positus esset, sive ad mucronem cultri, sive ad manubrium versus. Videbatur linea illa Luminosa, contigua esse Aciei Cultri; angustiorque erat, quam Lumen fimbriae interioris; &angustissima quidem tum est visa, cum Oculus meus a directo Lumine longissime distaret: ideoque transire videbatur inter lumen fimbriae illius interioris, ac aciem ipsam cultri; quaeque ejus pars proxime Aciem transiret, eam esse maxime inflexam, quanquam non quidem omnem. OBS. VI. Collocavi alium Cultrum prope priorem, ita ut Acies ipsorum parallelae essent inter se, &invicem obversae; radiusque luminis incideret in ambos simul cultros, ejusque pars aliqua inter Acies ipsorum transmitteretur. Cumque Acies ipsorum distarent jam inter se circiter parte Unciae; Radius inter Acies transmissus dispertivit se medium in binas partes, Umbramque reliquit binis istis sui partibus interjacentem. Umbra illa adeo nigra erat &tenebrosa, ut Lumen id omne prorsus, quod inter Cultros transiret, inflexum videretur, &vel in hanc vel in illam partem detortum. Et prout Cultri ad se invicem propius admoverentur: ita Umbra illa latior erat facta, radiationesque antedictae contrahebant sese in brevitatem ab interioribus suis extremitatibus propius Umbram, donec, cum Cultri tandem se inter se contingerent, Lumen totum penitus evanesceret in Umbram.