Latin
PROP. II. THEOR. II
Newton, Optice 35
Unproofread scanNot analysed yet
foramina rotunda; Unciae lata incidissem; inque fenestrae operculo foramen fecissem multo amplius, per quod largior Solis Luminis radius in Cubiculum tenebricosum transmitteretur: In isto radio, post fenestrae operculum Prisma collocavi; quo Lumen in parietem oppositum refringeretur: Et proxime post istud Prisma, tabularum alteram ita erectam statui, ut Luminis refracti pars media per foramen ipsius transmitteretur; reliquum autem Lumen ex utraque parte foraminis interciperetur. Tum, interjecto circiter duodecim pedum intervallo, tabulam alteram ita erexi, ut pars media ejus refracti Luminis, quod per tabulae prioris foramen transmissum, in parietem oppositum incideret, jam per foramen hujus secundae tabulae itidem transmitteretur; reliquum autem Lumen ex utraque parte foraminis interceptum, super hac secunda tabula coloratam Solis Imaginem depictam exhiberet. Et proxime post hanc secundam tabulam Prisma alterum collocavi, quo Lumen per hujus foramen transmissum iterum refringeretur. Deinde ad fenestram reversus, Prismate priori circa Axem suum lente hac illac converso efficiebam, ut Imago in tabula secunda depicta sursum deorsum super ligno moveretur, quo singulae ipsius partes per tabulae istius foramen ex ordine transmissae, in Prisma posterius inciderent. Quod dum fieret, notavi loca ea in opposito pariete, ad quae id Lumen, postquam in secundo Prismate refractum esset, ferretur. Et ex Locorum istorum differentia, rem ita se habere comperi, ut qui radii a primo Prismate maxime refracti ad caeruleam Imaginis extremitatem ferebantur, iidem iterum a secundo Prismate plus, quam id Luminis quod ad rubeam ejusdem imaginis extremitatem ferretur, refringerentur. Qua quidem Observatione tam prima Propositio, quam secunda, comprobatur. Hocque idem contigit, sive Axes duorum Prismatum inter se essent parallelae, sive tum ad se invicem tum ad Horizontem quovis dato Angulo inclinarentur. Illustratio.