7

Capitulum VII: Ad cuius expendas fabricanda sit moneta. Sicut ipsa moneta est communitatis, ita facienda est ad expensas communitatis; hoc autem fit convenientissime, si huiusmodi expensae accipiantur supra totam monetam, per hunc modum quod materia monetabilis, sicut aurum, quando traditur ad monetandum, vel venditur pro moneta, detur pro minori pecunia quam possit fieri ex ea sub certo precio taxato, verbi gratia, si ex marca argenti fieri possint LXII solidi, et pro labore et nececessariis ad monetandum eam requirantur duo solidi, tunc marca argenti non monetata valebit LX solidos et alii duo erunt pro monetatione. Haec autem portio taxata debet esse tanta quod sufficiat abundanter omni tempore pro fabricatione moneta. Et si moneta possit fieri pro minori precio, satis congruum est quod residuum sit distributori vel ordinatori, scilicet principi vel magistro monetarum, et sic quasi quaedam pensio; sed tamen huiusmodi portio debet esse moderata, et sufficienter satis parva, si monetae sufficerent debito modo, ut dicetur postea; et si talis portio vel pensio esset excessiva, hoc foret in damnum et praeiudicium totius communitatis, sicut potest unicuique faciliter apparere.