Latin · Elegiac couplet
Book 3, lines 3.7.1-3.7.44
Ovid, Amores 3.7.1-44
Not analysed yet
At non formosa est, at non bene culta puella,
At, puto, non votis saepe petita meis!
Hanc tamen in nullos tenui male languidus usus,
Sed iacui pigro crimen onusque toro;
Nec potui cupiens, pariter cupiente puella,
Inguinis effeti parte iuvante frui.
Illa quidem nostro subiecit eburnea collo
Bracchia Sithonia candidiora nive,
Osculaque inseruit cupida luctantia lingua
Lascivum femori supposuitque femur,
Et mihi blanditias dixit dominumque vocavit,
Et quae praeterea publica verba iuvant.
Tacta tamen veluti gelida mea membra cicuta
Segnia propositum destituere meum;
Truncus iners iacui, species et inutile pondus,
Et non exactum, corpus an umbra forem.
Quae mihi ventura est, siquidem ventura, senectus,
Cum desit numeris ipsa iuventa suis?
A, pudet annorum: quo me iuvenemque virumque?
Nec iuvenem nec me sensit amica virum!
Sic flammas aditura pias aeterna sacerdos
Surgit et a caro fratre verenda soror.
At nuper bis flava Chlide, ter candida Pitho,
Ter Libas officio continuata meo est;
Exigere a nobis angusta nocte Corinnam
Me memini numeros sustinuisse novem.
Num mea Thessalico languent devota veneno
Corpora? num misero carmen et herba nocent,
Sagave poenicea defixit nomina cera
Et medium tenuis in iecur egit acus?
Carmine laesa Ceres sterilem vanescit in herbam,
Deficiunt laesi carmine fontis aquae,
Ilicibus glandes cantataque vitibus uva
Decidit, et nullo poma movente fluunt.
Quid vetat et nervos magicas torpere per artes?
Forsitan inpatiens fit latus inde meum.
Huc pudor accessit: facti pudor ipse nocebat;
Ille fuit vitii causa secunda mei.
At qualem vidi tantum tetigique puellam!
Sic etiam tunica tangitur illa sua.
Illius ad tactum Pylius iuvenescere possit
Tithonosque annis fortior esse suis.
Haec mihi contigerat; sed vir non contigit illi.
Quas nunc concipiam per nova vota preces?