Latin · Elegiac couplet
Lines 10.87-10.132
Ovid, Epistulae 10.87-132
Not analysed yet
Et freta dicuntur magnas expellere phocas!
Quis vetat et gladios per latus ire meum?
Tantum ne religer dura captiva catena,
Neve traham serva grandia pensa manu,
Cui pater est Minos, cui mater filia Phoebi,
Quodque magis memini, quae tibi pacta fui!
Si mare, si terras porrectaque litora vidi,
Multa mihi terrae, multa minantur aquae.
Caelum restabat —timeo simulacra deorum!
Destitutor rabidis praeda cibusque feris;
Sive colunt habitantque viri, diffidimus illis —
Externos didici laesa timere viros.
Viveret Androgeos utinam! nec facta luisses
Inpia funeribus, Cecropi terra, tuis;
Nec tua mactasset nodoso stipite, Theseu,
Ardua parte virum dextera, parte bovem;
Nec tibi, quae reditus monstrarent, fila dedissem,
Fila per adductas saepe recepta manus.
Non equidem miror, si stat victoria tecum,
Strataque Cretaeam belua planxit humum.
Non poterant figi praecordia ferrea cornu;
Ut te non tegeres, pectore tutus eras.
Illic tu silices, illic adamanta tulisti,
Illic, qui silices, Thesea, vincat, habes.
Crudeles somni, quid me tenuistis inertem?
Aut semel aeterna nocte premenda fui.
Vos quoque crudeles, venti, nimiumque parati
Flaminaque in lacrimas officiosa meas.
Dextera crudelis, quae me fratremque necavit,
Et data poscenti, nomen inane, fides!
In me iurarunt somnus ventusque fidesque;
Prodita sum causis una puella tribus!
Ergo ego nec lacrimas matris moritura videbo,
Nec, mea qui digitis lumina condat, erit?
Spiritus infelix peregrinas ibit in auras,
Nec positos artus unguet amica manus?
Ossa superstabunt volucres inhumata marinae?
Haec sunt officiis digna sepulcra meis?
Ibis Cecropios portus patriaque receptus,
Cum steteris turbae celsus in ore tuae
Et bene narraris letum taurique virique
Sectaque per dubias saxea tecta vias,
Me quoque narrato sola tellure relictam!
Non ego sum titulis subripienda tuis.
Nec pater est Aegeus, nec tu Pittheidos Aethrae
Filius; auctores saxa fretumque tui!