Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Lines 14.45-14.86
Ovid, Epistulae 14.45-86
Not analysed yet
Non ego falsa loquar: ter acutum sustulit ensem,
Ter male sublato reccidit ense manus.
Admovi iugulo —sine me tibi vera fateri! —
Admovi iugulo tela paterna tuo;
Sed timor et pietas crudelibus obstitit ausis,
Castaque mandatum dextra refugit opus.
Purpureos laniata sinus, laniata capillos
Exiguo dixi talia verba sono:
'Saevus, Hypermestra, pater est tibi; iussa parentis
Effice; germanis sit comes iste suis!
Femina sum et virgo, natura mitis et annis;
Non faciunt molles ad fera tela manus.
Quin age, dumque iacet, fortis imitare sorores —
Credibile est caesos omnibus esse viros!
Si manus haec aliquam posset committere caedem,
Morte foret dominae sanguinolenta suae.
Hanc meruere necem patruelia regna tenendo;
Cum sene nos inopi turba vagamur inops.
Finge viros meruisse mori —quid fecimus ipsae?
Quo mihi commisso non licet esse piae?
Quid mihi cum ferro? quo bellica tela puellae?
Aptior est digitis lana colusque meis.'
Haec ego; dumque queror, lacrimae sua verba sequuntur
Deque meis oculis in tua membra cadunt.
Dum petis amplexus sopitaque bracchia iactas,
Paene manus telo saucia facta tua est.
Iamque patrem famulosque patris lucemque timebam
Expulerunt somnos haec mea dicta tuos:
'Surge age, Belide, de tot modo fratribus unus!
Nox tibi, ni properas, ista perennis erit!'
Territus exsurgis; fugit omnis inertia somni;
Adspicis in timida fortia tela manu.
Quaerenti causam 'dum nox sinit, effuge!' dixi.
Dum nox atra sinit, tu fugis, ipsa moror.
Mane erat, et Danaus generos ex caede iacentis
Dinumerat. summae criminis unus abes.
Fert male cognatae iacturam mortis in uno
Et queritur facti sanguinis esse parum.
Abstrahor a patriis pedibus, raptamque capillis —
Haec meruit pietas praemia! —carcer habet.
Scilicet ex illo Iunonia permanet ira,
Cum bos ex homine est, ex bove facta dea.