Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Book 3, lines 3.4.1-3.4.46
Ovid, Ex Ponto 3.4.1-46
Not analysed yet
Haec tibi non vanam portantia verba salutem
Naso Tomitana mittit ab urbe tuus,
utque suo faveas mandat, Rufine, Triumpho,
in vestras venit si tamen ille manus.
est opus exiguum vestrisque paratibus inpar:
quale tamen cumque est, ut tueare, rogo.
firma valent per se, nullumque Machaona quaerunt.
ad medicam dubius confugit aeger opem.
non opus est magnis placido lectore poetis:
quamlibet invitum difficilemque tenent,
nos, quibus ingenium longi minuere labores,
aut etiam nullum forsitan ante fuit,
viribus infirmi, vestro candore valemus:
quem mihi si demas, omnia rapta putem.
cunctaque cum mea sint propenso nixa favore,
praecipuum veniae ius habet ille liber.
spectatum vates alii scripsere triumphum;
est aliquid memori visa notare manu.
nos ea vix avidam vulgo captata per aurem
scripsimus, atque oculi fama fuere mei.
scilicet adfectus similes, aut impetus idem
rebus ab auditis conspicuisque venit!
nec nitor argenti, quem vos vidistis, et auri
quod mihi defuerit, purpuraque illa, queror:
sed loca, sed gentes formatae mille figuris
nutrissent carmen proeliaque ipsa meum,
et regum vultus, certissima pignora mentis,
iuvissent aliqua forsitan illud opus.
plausibus ex ipsis populi laetoque favore
ingenium quodvis incaluisse potest:
tamque ego sumpsissem tali clamore vigorem,
quam rudis audita miles ad arma tuba.
pectora sint nobis nivibus glacieque licebit
atque hoc, quem patior, frigidiora loco,
illa ducis facies in curru stantis eburno
excuteret frigus sensibus omne meis.
his ego defectus dubiisque auctoribus usus
ad vestri venio iure favoris opem.
nec mihi nota ducum nec sunt mihi nota locorum
nomina, materiam non habuere manus.
pars quota de tantis rebus, quam fama referre
aut aliquis nobis scribere posset, erat?
quo magis, o lector, debes ignoscere, si quid
erratum est illic praeteritumve mihi.
adde quod assidue domini meditata querellas
ad laetum carmen vix mea versa lyra est.