Latin · ~6 min · Elegiac couplet
Book 4, lines 4.10.45-4.10.84
Ovid, Ex Ponto 4.10.45-84
Not analysed yet
adde quod hic clauso miscentur flumina Ponto,
vimque fretum multo perdit ab amne suam.
huc Lycus, huc Sugaris Peniusque Hypanisque Calesque
influit et crebro vertice tortus Halys,
Partheniusque rapax, et volvens saxa Cynapses
labitur, et nullo tardior amne Tyras,
et tu, femineae Thermodon cognite turmae,
et quondam Graiis Phasi petite viris,
cumque Borysthenio liquidissimus amne Dyrapses
et tacite peragens lene Melanthus iter,
quique duas terras, Asiam Cadmique sororem,
separat et cursus inter utramque facit,
innumerique alii, quos inter maximus omnes
cedere Danuvius se tibi, Nile, negat,
copia tot laticum, quas auget, adulterat undas,
nec patitur vires aequor habere suas.
quin etiam, stagno similis pigraeque paludi,
caeruleus vix est diluiturque color.
innatat unda freto dulcis, leviorque marina est,
quae proprium mixto de sale pondus habet.
si roget haec aliquis cur sint narrata Pedoni,
quidve loqui certis iuverit ista modis,
detinui dicam curas tempusque fefelli.
hunc fructum praesens attulit hora mihi.
afuimus solito, dum scribimus ista, dolore,
in mediis nec nos sensimus esse Getis.
at tu, non dubito, cum Thesea carmine laudes,
materiae titulos quin tueare tuae,
quemque refers, imitere virum, vetat ille profecto
tranquilli comitem temporis esse fidem.
qui quamquam est factis ingens et conditur a te
vir tanto quanto debuit ore cani,
est tamen ex illo nobis imitabile quiddam,
inque fide Theseus quilibet esse potest.
non tibi sunt hostes ferro clavaque domandi,
per quos vix ulli pervius Isthmos erat:
sed praestandus amor, res non operosa volenti.
quis labor est puram non temerasse fidem?
haec tibi, qui perstas indeclinatus amico,
non est quod lingua dicta querente putes.