Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Lines 2.185-2.229
Ovid, Fasti 2.185-229
Not analysed yet
illa quidem, tamquam cognosceret, adstitit amens
et gemuit: gemitus verba parentis erant,
hanc puer ignarus iaculo fixisset acuto,
ni foret in superas raptus uterque domos,
signa propinqua micant: prior est, quam dicimus Arcton,
Arctophylax formam terga sequentis habet,
saevit adhuc canamque rogat Saturnia Tethyn,
Maenaliam tactis ne lavet Arcton aquis.
Idibus agrestis fumant altaria Fauni
hic, ubi discretas insula rumpit aquas.
haec fuit illa dies, in qua Veientibus armis
ter centum Fabii ter cecidere duo.
una domus vires et onus susceperat urbis:
sumunt gentiles arma professa manus,
egreditur castris miles generosus ab isdem,
e quis dux fieri quilibet aptus erat.
Carmentis portae dextro1 est via proxima Iano:
ire per hanc noli, quisquis es; omen habet,
illa fama refert Fabios exisse trecentos:
porta vacat culpa, sed tamen omen habet.
ut celeri passu Cremeram tetigere rapacem
(turbidus hibernis ille fluebat aquis),
castra loco ponunt: destrictis ensibus ipsi
Tyrrhenum valido Marte per agmen eunt,
non aliter quam cum Libyca de gente leones
invadunt sparsos lata per arva greges,
diffugiunt hostes inhonestaque volnera tergo
accipiunt: Tusco sanguine terra rubet, sic iterum,
sic saepe cadunt, ubi vincere aperte
non datur, insidias armaque tecta parant.
campus erat, campi claudebant ultima colles
silvaque montanas occulere apta feras,
in medio paucos armentaque rara relinquunt,
cetera virgultis abdita turba latet,
ecce velut torrens undis pluvialibus auctus
aut nive, quae Zephyro victa tepente fluit,
per sata perque vias fertur nec, ut ante solebat,
riparum clausas margine finit aquas:
sic Fabii vallem latis discursibus implent,
quodque vident, sternunt, nec metus alter inest.
quo ruitis, generosa domus? male creditis hosti:
simplex nobilitas, perfida tela cave!
fraude perit virtus: in apertos undique campos
prosiliunt hostes et latus omne tenent,
quid faciant pauci contra tot milia fortes?