Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Lines 4.509-4.554
Ovid, Fasti 4.509-554
Not analysed yet
ille domum glandes excussaque mora rubetis
portat et arsuris arida ligna focis.
filia parva duas redigebat monte capellas,
et tener in cunis filius aeger erat.
mater! ait virgo (mota est dea nomine matris)
quid facis in solis incomitata locis?
restitit et senior, quamvis onus urget, et orat,
tecta suae subeat quantulacumque casae.
illa negat, simularat anum mitraque capillos
presserat. instanti talia dicta refert:
‘sospes eas semperque parens! mihi filia rapta est.
heu, melior quanto sors tua sorte mea est!’
dixit, et ut lacrimae (neque enim lacrimare deorum est)
decidit in tepidos lucida gutta sinus,
flent pariter molles animis virgoque senexque;
e quibus haec iusti verba fuere senis:
‘sic tibi, quam raptam quaeris, sit filia sospes,
surge nec exiguae despice tecta casae.’
cui dea duc! inquit scisti, qua cogere posses,
seque levat saxo subsequiturque senem,
dux comiti narrat, quam sit sibi filius aeger
nec capiat somnos invigiletque malis.
illa soporiferum, parvos initura penates,
colligit agresti lene papaver humo;
dum legit, oblito fertur gustasse palato
longamque imprudens exsoluisse famem.
quae quia principio posuit ieiunia noctis,
tempus habent mystae sidera visa cibi.
limen ut intravit, luctus videt omnia plena:
iam spes in puero nulla salutis erat.
matre salutata (mater Metanira vocatur)
iungere dignata est os puerile suo.
pallor abit, subitasque vident in corpore vires:
tantus caelesti venit ab ore vigor.
tota domus laeta est, hoc est materque paterque
nataque: tres illi tota fuere domus.
mox epulas ponunt, liquefacta coagula lacte
pomaque et in ceris aurea mella suis.
abstinet alma Ceres somnique papavera causas
dat tibi cum tepido lacte bibenda, puer.
noctis erat medium placidique silentia somni:
Triptolemum gremio sustulit illa suo
terque manu permulsit eum, tria carmina dixit,
carmina mortali non referenda sono,
inque foco corpus pueri vivente favilla
obruit, humanum purget ut ignis onus.