Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Lines 4.649-4.694
Ovid, Fasti 4.649-694
Not analysed yet
silva vetus nullaque diu violata securi
stabat, Maenalio sacra relicta deo:
ille dabat tacitis animo responsa quieto
noctibus, hic geminas rex Numa mactat oves.
prima cadit Fauno, leni cadit altera Somno:
sternitur in duro vellus utrumque solo.
bis caput intonsum fontana spargitur unda,
bis sua faginea tempora fronde tegit,
usus abest Veneris, nec fas animalia mensis
ponere, nec digitis anulus ullus inest,
veste rudi tectus supra nova vellera corpus
ponit, adorato per sua verba deo.
interea placidam redimita papavere frontem
nox venit et secum somnia nigra trahit.
Faunus adest, oviumque premens pede vellera duro
edidit a dextro talia verba toro:
‘morte boum tibi, rex, Tellus placanda duarum:
det sacris animas una iuvenca duas.’
excutitur terrore quies: Numa visa revolvit
et secum ambages caecaque iussa refert,
expedit errantem nemori gratissima coniunx
et dixit gravidae posceris exta bovis.
exta bovis gravidae dantur, fecundior annus
provenit, et fructum terra pecusque ferunt,
hanc quondam Cytherea diem properantius ire
iussit et admissos praecipitavit equos,
ut titulum imperii quam primum luce sequenti
Augusto iuveni prospera bella darent.
Sed iam praeteritas quartus tibi Lucifer Idus
respicit: hac Hyades Dorida nocte tenent.
Tertia post Hyadas cum lux erit orta remotas
carcere partitos Circus habebit equos,
cur igitur missae vinctis ardentia taedis
terga ferant volpes, causa docenda mihi est.
frigida Carseolis nec olivis apta ferendis
terra, sed ad segetes ingeniosus ager;
hac ego Pelignos, natalia rura, petebam,
parva, sed assiduis uvida semper aquis.
hospitis antiqui solitas intravimus aedes;
dempserat emeritis iam iuga Phoebus equis.
is mihi multa quidem, sed et haec narrare solebat,
unde meum praesens instrueretur opus:
hoc ait in campo (campumque ostendit) ‘habebat
rus breve cum duro parca colona viro.
ille suam peragebat humum, sive usus aratri
seu curvae falcis sive bidentis erat.