Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Lines 4.695-4.738
Ovid, Fasti 4.695-738
Not analysed yet
haec modo verrebat stantem tibicine villam,
nunc matris plumis ova fovenda dabat,
aut virides malvas aut fungos colligit albos,
aut humilem grato calfacit igne focum,
et tamen assiduis exercet brachia telis
adversusque minas frigoris arma parat,
filius huius erat primo lascivus in aevo
addideratque annos ad duo lustra duo
is capit extremi volpem convalle salicti:
abstulerat multas illa cohortis aves.
captivam stipula faenoque involvit et ignes
admovet: urentes effugit illa manus:
qua fugit, incendit vestitos messibus agros;
damnosis vires ignibus aura dabat,
factum abiit, monumenta manent; nam dicere certa
nunc quoque lex volpem Carseolana vetat;
utque luat poenas gens haec Cerialibus ardet,
quoque modo segetes perdidit, ipsa perit.’
Proxima cum veniet terras visura patentes
Memnonis in roseis lutea mater equis,
de duce lanigeri pecoris, qui prodidit Hellen,
sol abit: egresso victima maior adest.
vacca sit an taurus, non est cognoscere promptum:
pars prior apparet, posteriora latent.
seu tamen est taurus sive est hoc femina signum,
Iunone invita munus amoris habet.
Nox abiit, oriturque Aurora. Parilia 1 poscor:
non poscor frustra, si favet alma Pales,
alma Pales, faveas pastoria sacra canenti,
prosequor officio si tua festa meo.
certe ego de vitulo cinerem stipulasque fabalis
saepe tuli plena, februa casta, manu:
certe ego transilui positas ter in ordine flammas,
udaque roratas laurea misit aquas,
mota dea est operique favet: navalibus exit
puppis, habent ventos iam mea vela suos.
i, pete virginea, populus, suffimen ab ara:
Vesta dabit, Vestae munere purus eris.
sanguis equi suffimen erit vitulique favilla,
tertia res durae culmen inane fabae.
pastor, oves saturas ad prima crepuscula lustra:
unda prius spargat, virgaque verrat humum,
frondibus et fixis decorentur ovilia ramis,
et tegat ornatas longa corona fores.