Latin
Lines 1.133-1.175
Ovid, VII. Dido Aeneae 1.133-175
Not analysed yet
pone deos et quae tangendo sacra profanas!
non bene caelestis impia dextra colit.
si tu cultor eras elapsis igne futurus,
paenitet elapsos ignibus esse deos.
Forsitan et gravidam Didon, scelerate, relinquas
parsque tui lateat corpore clausa meo.
accedet fatis matris miserabilis infans
et nondum nato funeris auctor eris.
cumque parente sua frater morietur Iuli,
poenaque conexos auferet una duos.
"Sed iubet ire deus." vellem, vetuisset adire
Punica nec Teucris pressa fuisset humus.
hoc duce nempe deo ventis agitaris iniquis
et teris in rapido tempora longa freto?
Pergama vix tanto tibi erant repetenda labore,
Hectore si vivo quanta fuere forent.
non patrium Simoenta petis, sed Thybridis undas,
nempe ut pervenias quo cupis hospes eris.
utque latet vitatque tuis obtrusa carinis,
vix tibi continget terra petita seni.
Hos potius populos in dotem ambage remissa
accipe et advectas Pygmalionis opes.
Ilion in Tyriam transfer felicius urbem
resque loco regis sceptraque sacra tene!
si tibi mens avida est belli, si quaerit Iulus,
unde suo partus Marte triumphus eat,
quem superet, nequid desit praebebimus hostem;
hic pacis leges, hic locus arma capit.
tu modoper matrem fraternaque tela, sagittas,
perque fugae comites, Dardana sacra, deos!
sic superent, quoscumque tua de gente reportas
Mars ferus et damni sit modus ille tui
Ascaniusque suos feliciter inpleat annos
et senis Anchisae molliter ossa cubent!
parce, precor, domui, quae se tibi tradit habendam!
quod crimen dicis praeter amasse meum?
non ego sum Pthias magnisque oriunda Mycenis,
nec steterunt in te virque paterque meus.
si pudet uxoris, non nupta, sed hospita dicar;
dum tua sit Dido, quidlibet esse feret.
Nota mihi freta sunt Afrum plangentia litus;
temporibus certis dantque negantque viam:
cum dabit aura viam, praebebis carbasa ventis;