Latin · ~7 min
Lines 1.87-1.132
Ovid, VII. Dido Aeneae 1.87-132
Not analysed yet
haec mihi narraras, sat me monuere merentem
ure; minor culpa poena futura mea est.
Nec mihi mens dubia est, quin te tua numina damnent:
per mare, per terras septima iactat hiems.
fluctibus eiectum tuta statione recepi
vixque bene audito nomine regna dedi.
his tamen officiis utinam contenta fuissem
nec mea concubitu fama sepulta foret!
illa dies nocuit, qua nos declive sub antrum
caeruleus subitis conpulit imber aquis.
audieram vocem; nymphas ululasse putavi:
Eumenides fatis signa dedere meis.
Exige, laese pudor, poenas, violataque lecti
iura neque ad cineres fama retenta meos!
vosque mei manes animaeque cinisque Sychaei,
ad quas, me miseram, plena pudoris eo.
est mihi marmorea sacratus in aede Sychaeus;
oppositae frondes velleraque alba tegunt.
hinc ego me sensi noto quater ore citari;
ipse sono tenui dixit "Elissa, veni!"
Nulla mora est: venio, venio tibi debita coniunx,
sum tamen admisso tarda pudore meo!
da veniam culpae; decepit idoneus auctor;
invidiam noxae detrahit ille meae.
diva parens seniorque pater, pia sarcina nati,
spem mihi mansuri rite dedere viri.
si fuit errandum, causas habet error honestas:
adde fidem, nulla parte pigendus erit.
Durat in extremum vitaeque novissima nostrae
prosequitur fati, qui fuit ante, tenor:
occidit internas coniunx mactatus ad aras
et sceleris tanti praemia frater habet,
exul agor cineresque viri patriamque relinquo
et feror in dubias hoste sequente vias;
adplicor ignotis fratrique elapsa fretoque;
quod tibi donavi, perfide, litus emo.
urbem constitui lateque patentia fixi
moenia finitimis invidiosa locis.
bella tument. bellis peregrina et femina temptor
vixque rudis portas urbis et arma paro.
mille procis placui, qui me coiere querentes
nescio quem thalamis praeposuisse suis.
quid dubitas vinctam Gaetulo tradere Iarbae?
praebuerim sceleri bracchia nostra tuo.
est etiam frater, cuius manus impia poscit
respergi nostro sparsa cruore viri.