Latin · ~7 min
Lines 1.1-1.44
Ovid, XV. Sappho Phaoni 1.1-44
Not analysed yet
XV. Sappho Phaoni
Ecquid, ut adspecta est studiosae littera dextrae,
Protinus est oculis cognita nostra tuis?
an, nisi legisses auctoris nomina Sapphus,
hoc breve nescires unde veniret opus?
Forsitan et quare mea sint alterna requiras
carmina, cum lyricis sim magis apta modis:
flendus amor meus est; elegiae flebile carmen;
non facit ad lacrimas barbitos ulla meas.
Uror ut indomitis ignem exercentibus Euris
fertilis accensis messibus ardet ager.
arva Phaon celebrat diversa Typhoidos Aetnae;
me calor Aetnaeo non minor igne tenet.
nec mihi, dispositis quae iungam carmina nervis,
proveniunt; vacuae carmina mentis opus.
nec me Pyrrhiades Methymniadesve puellae,
nec me Lesbiadum cetera turba iuvant.
vilis Anactorie, vilis mihi candida Cydro,
non oculis grata est Atthis ut ante meis
atque aliae centum, quas non sine crimine amavi.
improbe, multarum quod fuit, unus habes!
Est in te facies, sunt apti lusibus anni,
o facies oculis insidiosa meis!
sume fidem et pharetramfies manifestus Apollo;
accedant capiti cornuaBacchus eris.
et Phoebus Daphnen, et Cnosida Bacchus amavit
nec norat lyricos illa vel illa modos.
at mihi Pegasides blandissima carmina dictant;
iam canitur toto nomen in orbe meum;
nec plus Alcaeus, consors patriaeque lyraeque
laudis habet, quamvis grandius ille sonet.
si mihi difficilis formam natura negavit,
ingenio formae damna repende meae.
sum brevis. at nomen, quod terras impleat omnes,
est mihi: mensuram nominis ipsa fero.
candida si non sum, placuit Cepheia Perseo
Andromede patriae fusca colore suae.
et variis albae iunguntur saepe columbae
et niger a viridi turtur amatur ave.
si nisi quae facie poterit te digna videri,
nulla futura tua est, nulla futura tua est!
At mea cum legerem, sat iam formosa videbar:
unam iurabas usque decere loqui.
cantabam, memini (meminerunt omnia amantes)
oscula cantanti tu mihi rapta dabas.