Latin
Lines 1.130-1.170
Ovid, XVIII. Leander Heroni 1.130-170
Not analysed yet
tam tua terra mihi, quam tibi nostra placet.
cur ego confundor, quotiens confunditur aequor?
cur mihi causa levis, ventus, obesse potest?
iam nostros curvi norunt delphines amores
ignotum nec me piscibus esse reor.
iam patet attritus solitarum limes aquarum,
non aliter multa quam via pressa rota.
quod mihi non esset nisi sic iter, ante querebar;
at nunc per ventos hoc quoque deesse queror.
fluctibus immodicis Athamantidos aequora canent
vixque manet portu tuta carina suo;
hoc mare, cum primum de virgine nomina mersa,
quae tenet, est nanctum, tale fuisse puto.
est satis amissa locus hic infamis ab Helle est,
utque mihi parcat, nomine crimen habet.
invideo Phrixo, quem per freta tristia tutum
aurea lanigero vellere vexit ovis;
nec tamen officium pecoris navisve requiro,
dummodo, quas findam corpore, dentur aquae.
arte egeo nulla; fiat modo copia nandi,
idem navigium, navita, vector ero
nec sequor aut Helicen aut qua Tyros utitur Arcton;
publica non curat sidera noster amor.
Andromedan alius spectet claramque Coronam
quaeque micat gelido Parrhasis Ursa polo;
at mihi quod Perseus et cum Iove Liber amarunt,
indicium dubiae non placet esse viae.
est aliud lumen, multo mihi certius istis,
non errat tenebris quo duce noster amor;
hoc ego dum spectem, Colchos et in ultima Ponti
quaque viam fecit Thessala pinus eam
et iuvenem possim superare Palaemona nando
morsaque quem subito reddidit herba deum.
saepe per adsiduos languent mea bracchia motus,
vixque per immensas fessa trahuntur aquas.
his ego cum dixi: 'pretium non vile laboris,
iam dominae vobis colla tenenda dabo,'
protinus illa valent, atque ad sua praemia tendunt,
ut celer Eleo carcere missus equus.
ipse meos igitur servo, quibus uror, amores
teque, magis caelo digna puella, sequor.