Latin · ~6 min · Dactylic hexameter
Lines 2.41-2.75
Persius, Satires 2.41-75
Not analysed yet
Poscis opem nervis corpusque fidele senectae,
esto, age; sed grandes patinae tuccetaque crassa
adnuere his superos vetuere Iovemque morantur.
Rem struere exoptas caeso bove Mercuriumque
accersis fibra: da fortunare penatis,
da pecus et gregibus fetum! quo pessime, pacto,
tot tibi cum in flammis iunicum omenta liquescant?
et tamen hic extis et opimo vincere ferto
intendit: iam crescit ager, iam crescit ovile,
iam dabitur, iam iam—donec deceptus et exspes
nequiquam fundo suspiret nummus in imo.
Si tibi crateras argenti incusaque pingui
auro dona feram, sudes et pectore laevo
excutiat guttas laetari praetrepidum cor.
hinc illud subiit, auro sacras quod ovato
perducis facies; nam fratres inter aenos
somnia pituita qui purgatissima mittunt
praecipui sunto sitque illis aurea barba,
aurum vasa Numae Saturniaque impulit aera
Vestalesque urnas et Tuscum fictile mutat.
O curvae in terris animae et caelestium inanis!
quid iuvat hoc, templis nostros immittere mores
et bona dis ex hac scelerata ducere pulpa?
haec sibi corrupto casiam dissolvit olivo,
et Calabrum coxit vitiato murice vellus;
haec bacam conchae rasisse et stringere venas
ferventis massae crudo de pulvere iussit.
peccat et haec, peccat, vitio tamen utitur, at vos
dicite, pontifices: in sancto quid facit aurum?
nempe hoc quod Veneri donatae a virgine pupae.
quin damus id superis, de magna quod dare lance
non possit magni Messalae lippa propago:
compositum ius fasque animo sanctosque recessus
mentis et incoctum generoso pectus honesto.
haec cedo ut admoveam templis, et farre litabo.