Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.1.551-2.1.588
Plautus, Amphitruo 2.1.551-588
Not analysed yet
Age í tu secúndum.
Sequór, subsequór te.
Scelestissimum te arbitror.
Nam quam ob rem?
Quia id quod neque est neque fuit neque futurum est
mihi praedicas.
Eccere, iam tuatim
facis tu, ut tuis nulla apud te fides sit.
Quid est? quo modo? iam quidem hercle ego tibi istam
scelestam, scelus, linguam abscidam.
Tuos sum,
proinde ut commodumst et lubet quidque facias;
tamen quin loquar haec uti facta sunt hic,
numquam ullo modo me potes deterrere.
Scelestissime, audes mihi praedicare id,
domi te esse nunc, qui hic ades?
Vera dico.
Malum quod tibi di dabunt, atque ego hodie
dabo.
Istuc tibist in manu, nam tuos sum.
Tun me, verbero, audes erum ludificari?
tune id dicere audes, quod nemo umquam homo antehac
vidit nec potest fieri, tempore uno
homo idem duobus locis ut simul sit?
Profecto ut loquor res ita est.
Iuppiter te
perdat.
Quid mali súm, ere, tua ex re promeritus?
Rogasne, improbe, etiam, qui ludos facis me?
Meritó maledicás mihi, si id ita factum est. †
verum haud mentior, resque uti facta dico.
Homo hic ébrius est, ut opínor.
Útinam ita essem.
Optás quae facta.
Égone?
Tu istic. úbi bibisti?
Nusquam equidem bibi.
Quid hoc sithominis?
equidem decies dixi:
domi ego sum, inquam, écquid audis? et apud te adsum Sosia idem.
satin hoc plane, satin diserte, ere, nunc videor
tibi locutus esse?
Vah,
ápage te a me.
Quíd est negoti?
Péstis te tenet.
Nám quor istuc
dicis? equidem valeo et salvos
sum recte, Amphitruo.
At te ego faciam
hodie proinde ac meritus es,
ut minus valeas et miser sis,
salvos domum si rediero: iam
sequere sis, erum qui ludificas
dictis delirantibus,
qui quoniam erus quod imperavit neglexisti persequi,
nunc venis etiam ultro inrisum dominum: quae neque fieri
possunt neque fando umquam accepit quisquam profers, carnifex;