Latin · ~5 min
Act 4
Plautus, Aulularia 4.9
Not analysed yet
Perii ínterii occidi. quó curram? quo nón curram? tene, téne. quem? quis?
nesció, nil video, caécus eo atque equidém quo eam aut ubi sim aút qui sim
nequeó cum animo certum ínvestigare. óbsecro vos ego, mi aúxilio,
oro óbtestor, sitís et hominem demónstretis, quis eam ábstulerit.
quid est? quíd ridetis? nóvi omnes, scio fúres esse hic cómplures,
qui véstitu et creta óccultant sese átque sedent quasi sínt frugi.
quid aís tu? tibi credére certum est, nam essé bonum ex voltu cógnosco.
hem, némo habet horum? occídisti. dic ígitur, quis habet? néscis?
heu mé miserum, miseré perii, male pérditus, pessime ornatus eo:
tantúm gemiti et mali maéstitiaeque hic diés mi optulít, famem et paúperiem.
perditíssimus ego sum omnium ín terra; nam quid mi ópust vita, qui tántum auri
perdidí, quod concustódivisedúlo? egomet me défraudavi
animúmque meum geniúmque meum; nunc eó alii laetíficantur
meo málo et damno. pati néqueo.
Quínam homo hic ante aédis nostras éiulans conquéritur maerens?
átque hic quidem Euclio ést, ut opinor. óppido ego interií: palamst res,
scit peperisse iam, ut ego opinor, filiam suam. nunc mi incertumst
abeam an maneam, an adeam an fugiam. quid agam édepol nescio.