Latin · ~7 min
Act 4, lines 4.4.640-4.4.679b
Plautus, Bacchides 4.4.640-679b
Not analysed yet
Hunc hóminem decet auro éxpendi, huic décet statuam statui éx auro;
nam dúplex hodie facinús feci, duplicíbus spoliis sum adféctus.
érum maiorem méum ut ego hodie lúsi lepide, ut lúdificatust.
cállidum senem cállidis dolis
cómpuli et pérpuli, mi ómnia ut créderet.
núnc amanti ero fílio senis,
quícum égo bibo, quícum édo et amo,
régias cópias aúreasque óptuli,
út domo súmeret neú foris quaéreret.
nón mihi istí placent Pármenonés, Syri,
quí duas aut trís minas aúferunt eris.
néquius nil ést quam egens cónsili servós, nisi
hábet multipotens péctus:
úbicumque usús siet, péctore expromát suo.
nullús frugi esse pótest homo,
nisi qui ét bene et mále facere tenet.
ímprobis cum ímprobus sit, hárpaget fúribus,
fúretur quód queat,
vórsipellem frúgi cónvenit esse hominem,
péctus quoi sapít: bonus sít bonis, malus sít malis;
utcúmque res sit, ita ánimum hábeat.
séd lubet scíre quantum aúrum erus sibi
démpsit et quíd suo réddidit patri.
sí frugi est, Hérculem fécit ex patre:
décimam partem eí dedit, síbi novem abstulit.
séd quem quaero óptume eccum óbviam mihi est.
núm qui nummi éxciderúnt, ere, tibi,
quod síc terram optuére?
quid vós maestos tam trístesque esse cónspicor?
non plácet nec temere est étiam. quin mihi réspondetis?
Chrýsale, occidi.
Fortassis tu auri dempsisti parum?
Quam, malum, parum? immo vero nimio minus multo parum.
Quid igitur, stulte? an tu, quoniam occasio ad eam rem fuit
mea virtute parta, ut quantum velles tantum sumeres,
sic hoc digitulis duobus sumebas primoribus?
an nescibas quam eius modi hómini raro tempus se daret?
Erras.
At quidem túte errasti, cum parum immersti ampliter.
Pol tu quam nunc med accuses magis, si magis rem noveris.
occidi.
Animus iam istoc dicto plus praesagitur mali.