Latin · ~7 min
Act 5, lines 5.2.1179a-5.2.1208
Plautus, Bacchides 5.2.1179a-1208
Not analysed yet
Vidi égo nequam homines, vérum te
nemínem deteriorem.
Íta sum.
I hac mécum intro, ubi tibi sít lepide victíbus, vino atque unguéntis.
Satis, sátis iam vostrist cónvivi: me níl paenitet ut sim ácceptus:
quadringéntis Philippis fílius me et Chrysálus circumduxérunt.
quem quídem ego ut non excrúciem, altérum tantum auri nón meream.
Quid tándem, si dimídium auri reddítur, in hac mecum íntro? atque ut
eis délicta ignoscás.
Faciet.
Minime, nolo. nil móror, sine sic.
malo íllos ulcisci ámbo.
Etiám tu, homo nihili? quód di dant boni cáve culpa tua amissis:
dimídium auri datur: áccipias, potésque et scortum accúmbas.
Egon úbi filius corrúmpatur meus, íbi potem?
Potandumst.
Age iam, íd ut ut est, étsi est dédecori, patiár, facere inducam ánimum:
egon, cum haéc cum illo accubet, ínspectem?
Immo equidém pol tecum accúmbam, te amábo et te amplexábor.
Caput prúrit, perii, víx negito.
Non tíbi venit in mentém, amabo, si dúm vivas tibi béne facias
tam pól id quidem esse haud perlónginquom, neque, si hóc hodie amissís, post in
morte éventurum esse úmquam?
Quid agó?
Quid agas? rogitás etiam?
Libet ét metuo.
Quid métuis?
Ne obnóxius filio sim ét servo.
Mel méum, amabo, etsi haec fíunt,
tuost: únde illum sumére censes, nisi quód tute illi déderis?
hanc véniam illis sine te éxorem.
Vt terebrát! satin offirmátum
quod míhi erat, id me exórat?
tua sum ópera et propter te ímprobior.
Nemínis quam mea mavéllem.
satin égo istuc habeo fírmatum?
Quod sémel dixi haud mutábo.
It diés, ite intro accúbitum,
filií vos exspectánt intus.
Quam quídem actutum emoriámur.
Vespér hic est, sequimini.
Dúcite nos quo lúbet tamquam quidem addíctos.
Lepide ípsi hi sunt captí, suis qui filiís fecere insídias.
Hí senes nisi fuíssent nihili iam índe ab adulescéntia,
non hodie hoc tantum flagitium facerent canis capitibus;