Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.3.428-2.3.459
Plautus, Captivi 2.3.428-459
Not analysed yet
Nec me secus umquam ei facturum quicquam quam memet mihi.
Istaec dicta te experiri et operis et factis volo;
et, quo minus dixi quam volui de te, animum advortas volo,
atque horunc verborum causa caveto mi iratus fuas;
sed, te quaeso, cogitato hinc mea fide mitti domum
te aestimatum, et méam esse vitam hic pro te positam pignori,
ne tu me ignores, quom extemplo meo é conspectu abscesseris,
quom me servom in servitute pro ted hic reliqueris,
tuque te pro libero esse ducas, pignus deseras
neque des operam pro me ut huius reducem facias filium;
fac fidelis sis fideli, cave fidem fluxam geras:
nam pater, scio, faciet quae illum facere oportet omnia;
serva tibi in perpetuom amicum me, atque hunc inventum inveni.
haec per dexteram tuam te dextera retinens manu
opsecro, infidelior mihi ne fuas quam ego sum tibi.
tu hóc age. tu mihí erus nunc es, tu patronus, tu pater,
tibi commendo spes opesque meas.
Mandavisti satis.
satin habes, mandata quae sunt facta si refero?
Satis.
Et tua et tua huc ornatus reveniam ex sententia.
numquid aliud?
Vt quam primum possis redeas.
Res monet.
Sequere me, viaticum ut dem á trapezita tibi,
eadem opera a praetore sumam syngraphum.
Quem syngraphum?
Quem hic ferat secum ad legionem, hinc ire huic ut liceat domum.
tu intro abi.
Bene ambulato. —
Bene vale.
Edepol rem meam
constabilivi, quom illos emi de praeda a quaestoribus;
expedivi ex servitute filium, si dis placet.
at etiam dubitavi, hos homines emerem an non emerem, diu.
servate istum sultis intus, servi, ne quoquam pedem
ecferat sine custodela. iam ego apparebo domi;
ad fratrem modo captivos alios inviso meos,
eadem percontabor, ecquis hunc ádulescentem noverit.