Latin · ~7 min
Act 3, lines 3.4.533-3.4.561b
Plautus, Captivi 3.4.533-561b
Not analysed yet
Quo illúm nunc hominem próripuisse fóras se dicam ex aédibus?
Núnc enim vero ego óccidi: eúnt ad te hostes, Tyndare.
quíd loquar? quid fabulabor? quid negabo aut quid fatebor?
mihi rés omnis ín incerto sita est. quid rebus confidam meis?
utinám te di prius perderent, quam periisti e patria tua,
Aristophontes, qui ex parata re imparatam omnem facis.
occísa est haec res, nisi reperio atrocem mi aliquam astutiam.
Sequere. ém tibi hominem. adi, atque adloquere.
Quis homo est me hominum miserior?
Quíd istuc est quod meos te dicam fugitare oculos, Tyndare,
proque ignoto me aspernari, quasi me numquam noveris?
equidem tam sum servos quam tu, etsi ego domi liber fui,
tu usque a puero servitutem servivisti in Alide.
Edepol minime miror, si te fugitat aut oculos tuos,
aut si te odit, qui istum appelles Tyndarum pro Philocrate.
Hegió, hic homó rabiosus habitus est in Alide,
ne tu quód istic fabuletur auris immittas tuas.
nam istic hastis insectatus est domi matrem et patrem,
et illic isti qui insputatur morbus interdum venit.
proin tu ab istoc procul recedas.
Vltro istum a me.
Ain, verbero?
me rabiosum atque insectatum esse hastis meum memoras patrem,
et eum morbum mi esse, ut qui me ópus sit insputarier?
Ne verere, multos iste morbus homines macerat,
quibus insputari saluti fuit atque is profuit.
Quid tu autem? etiam huic credis?
Quid ego credam huic?
Insanum esse me?
Viden tu hunc, quam ínimico voltu intuetur? concedi optumumst,
Hegio: fit quód tibi ego dixi, glíscit rabies, cave tibi.
Credidi esse insanum extemplo, ubi te appellavit Tyndarum.
Quin suom ipse interdum ignorat nomen neque scit qui siet.
At etiam te suom sodalem esse aibat.
Haud vidi magís.