Latin · ~7 min
Act 3, lines 3.4.589-3.4.621
Plautus, Captivi 3.4.589-621
Not analysed yet
propterea ad patrem hinc amisi Tyndarum.
Quin tute is es:
neque praeter te in Alide ullus servos istoc nominest.
Pergin servom me exprobrare esse, id quod vi hostili optigit?
Enim iam nequeo contineri.
Heus, audin quid ait? quin fugis?
iam illic hic nos insectabit lapidibus, nisi illunc iubes
comprehendi.
Crucior.
Ardent oculi: fit opus, Hegio;
viden tu illi maculari corpus totum maculis luridis?
atra bilis agitat hominem.
At pol te, si hic sapiat senex,
pix atra agitet apud carnificem tuoque capiti inluceat.
Iam deliramenta loquitur, laruae stimulant virum.
hercle qui, si hunc comprehendi iusseris, sapias magis.
Crucior, lapidem non habere mé, ut illi mastigiae
cerebrum excutiam, qui me insanum verbis concinnat suis.
Audin lapidem quaeritare?
Solus te solum volo,
Hegio.
Istinc loquere, si quid vis, procul. tamen audiam.
Namque edepol si adbites propius, os denasabit tibi
mordicus.
Neque pol me insanum, Hégio, esse creduis
neque fuisse umquam, neque esse morbum quem istic autumat.
verum si quid metuis a me, iube me vinciri: volo,
dum istic itidem vinciatur.
Immo enim vero, Hegio,
istic, qui volt, vinciatur.
Tace modo. ego te, Philocrates
false, faciam ut verus hodie reperiare Tyndarus.
quid mi abnutas?
Tibi ego abnuto?
Quid agat, si absis longius?
Quid ais? quid si adeam hunc insanum?
Nugas. ludificabitur,
garriet quoi neque pes umquam neque caput compareat.
ornamenta absunt: Aiacem, hunc cum vides, ipsum vides.
Nihili facio. tamen adibo.
Nunc ego omnino occidi,
nunc ego intér sacrum saxumque sto, nec quid faciam scio.
Do tibi operam, Aristophontes, si quid est quod me velis.
Ex me audibis vera quae nunc falsa opinare, Hegio.
sed hoc primúm, me expurigare tibi volo, me insaniam
neque tenere neque mi esse ullum morbum, nisi quod servio.