Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.1.42-1.1.71
Plautus, Cistellaria 1.1.42-71
Not analysed yet
At satius fuerat eam viro dare nuptum potius.
Heia,
haec quidem ecastor cottidie viro núbit, nupsitque hodie,
nubet mox noctu: numquam ego hanc viduam cubare sivi.
nam si haec non nubat, lugubri fame familia pereat.
Necesse est, quo tu me modo voles esse, ita esse, mater.
Ecastor haud me paenitet, si ut dicis ita futura es.
nam si quidem ita eris ut volo, numquam senecta fies
semperque istam quam nunc habes aetatulam optinebis,
multisque damno et mihi lucro siné meo saepe eris sumptu.
Di faxint.
Sine opera tua di horunc nil facere possunt.
Equidem hercle addam operam sedulo; sed tu aufer istaec verba.
meus oculus, mea Selenium, numquam ego te tristiorem
vidi esse. quid, cedo, te obsecro tam abhorret hilaritudo?
neque munda adaeque es, ut soles (hoc sis vide, ut petivit
suspiritum alte) et pallida es. eloquere utrumque nobis,
et quid tibi est et quid velis nostram operam, ut nos sciamus.
noli, obsecro, lacrumis tuis mi exercitum imperare.
Méd excrucio, mea Gymnasium: male mihi est, male maceror;
doleo ab animo, doleo ab oculis, doleo ab aegritudine.
quid dicam, nisi stultitia mea me in maerorem rapi?
Indidem unde oritur facito ut facias stultitiam sepelibilem.
Quid faciam?
In latebras abscondas pectore penitissimo.
tuam stultitiam sola facito ut scías sine aliis arbitris.
At mihi cordolium est.
Quid? id unde est tibi cor? commemora obsecro;
quod neque ego habeo neque quisquam alia mulier, ut perhibent viri.
Siquid est quod doleát, dolet; si aútem non est—tamen hoc hic dolet.
Amat haec mulier.
Eho an amare occipere amarum est, obsecro?
Namque ecastor Amor et melle et felle est fecundissimus;
gustui dat dulce, amarum ad satietatem usque oggerit.
Ad istam faciem est morbus, qui me, mea Gymnasium, macerat.