Latin · ~7 min
Act 4, lines 4.2.704-4.2.738
Plautus, Cistellaria 4.2.704-738
Not analysed yet
redeo íntro.
Muliér, mane. sunt quí volunt té conventam.
Quis mé revocat?
Bona femina et malus masculus volunt te.
…postremo ille
plus qui vocat scit quod velit, quam ego quae vocor. revortor.
cistellam cum crepundiis, quam ego hic amisi misera?
nam dudum ut accucurrimus ad Alcésimarchum, ne se
vita interemeret, tum éam mihi opinor excidisse.
Cistellam haec mulier perdidit. taceamus, era, parumper.
Disperii misera. quid ego erae dicam? quae me opere tanto
servare iussit, qui suos Selenium parentes
facilius posset noscere, quae erae supposita est parva,
quam quaedam meretríx ei dedit.
Nostram haec rem fabulatur,
hanc scire oportet, filia tua ubí sit, signa ut dicit.
Nunc eam volt suae matri et patri, quibus nata est, reddere ultro.
mi homo, obsecro, alias res geris, ego tibi meas res mando.
Istuc ago, atque istic mihi cibus est, quod fabulare,
sed inter rém agendam istam erae huic respondi quod rogabat.
quid quaeritabas?
Mí homo et mea mulier, vos saluto.
Et nos te. sed quid quaeritas?
Vestigium hic requiro,
qua aufugit quaedam …aestio …
Quid id? quid nam est?
Alienum …et maerorem familiarem.
Mala mers, era, haec et callida est.
Ecastor ita videtur.
Imitatur nequam bestiam et damnificam.
Quamnam, amabo?
Involvolum, quae in pampini folio intorta implicat se:
itidem haec exorditur sibi intortam orationem.
quid quaeritas?
Cistellula hinc mi, adulescens, evolavit.
In caveam latam oportuit.
Non edepol praeda magna.
Mirum quin grex venalium in cistella infuerit una.
Sine dicat.
Si dicat quidem.
Age lóquere quid ibi infuerit.
Crepundia una.
Est quidam homo, qui illam ait se scire ubi sit.
at pol ille a quadam muliere, si eam monstret, gratiam ineat.
At sibi ille quidam volt dari mercedem.
At pol illa quaedam,
quae illam cistellam perdidit, quoidam negat esse quod det.