Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.2.273-2.2.314_315
Plautus, Menaechmi 2.2.273-314_315
Not analysed yet
Bene opsonavi atque ex mea sententia,
bonum anteponam prandium pransoribus.
sed eccúm Menaechmum video. vae tergo meo,
prius iám convivae ambulant ante ostium,
quam ego opsonatu redeo. adibo atque alloquar.
Menaechme, salve.
Di te amabunt quisquis es.
Quisquis …quis ego sim?
Non hercle vero.
Vbi convivae ceteri?
Quos tu convivas quaeris?
Parasitum tuom.
Meum parasitum? certe hic insanust homo.
Dixin tibi esse hic sycophantas plurumos?
…
Quem tu parasitum quaeris, adulescens, meum?
Peniculum éccum in vidulo salvom fero.
Menaechme, numero huc advenis ad prandium.
nunc opsonatu redeo.
Responde mihi,
adulescens: quibus hic pretiis porci veneunt
sacres sinceri?
Nummis.
Nummum a me accipe:
iube té piari de mea pecunia.
nam équidem insanum esse te certo scio,
qui mihi molestu's molestus es homini ignoto, quisquis es.
Cylindrus ego sum: non nosti nomen meum?
Si tu Cylindrus seu Coriendrus, perieris.
ego te non novi, neque novisse adeo volo.
Est tibi Menaechmo nomen, tantum quod sciam.
Pro sano loqueris quom me appellas nomine.
sed ubi novisti me?
Vbi ego te noverim,
qui amicam habes eram meam hanc Erotium?
Neque hercle ego habeo, neque te quis homo sis scio.
Non scis quis ego sim, qui tibi saepissime
cyathisso apud nos, quando potas?
Ei mihi,
quom nihil est qui illi homini diminuam caput.
Tun cyathissare mihi soles, qui ante hunc diem
Epidamnum numquam vidi neque veni?
Negas?
Nego hercle vero.
Non tu in illisce aedibus
†habitas?
Di illos homines, qui illic habitant, perduint.
Insanit hic quidem, qui ipse male dicit sibi.
audin, Menaechme?
Quid vis?
Si me consulas,
nummum illum quem mihi dudum pollicitu's pollicitus es dare—
nam tu quidem hercle certo non sanu's sanus es satis,
Menaechme, qui nunc ipsus male dicas tibi—
iubeas, si sapias, porculum adferri tibi.