Latin · ~5 min
Act 1, lines 1.1.33-1.1.52
Plautus, Persa 1.1.33-52
Not analysed yet
Sed hoc me únum excruciat.
Quidnam id est?
Haéc dies summa hódie est, mea amíca sitne líbera,
an sémpiternam sérvitutem sérviat.
Quid núnc vis ergo?
Fácere amicum tibi me potis es sempiternum.
Quem ad modum?
Út mihi des nummos sescentos, quós pro capite illius pendam,
quós continuo tibi reponam in hoc tríduo, aut quadriduo.
age fí benignus, subveni.
Qua cónfidentia rogare tu á med argentum tantum audes,
ímpudens? quin si egomet totus véneam, vix recipi potis est
quód tu me rogas; nam tú aquam a púmice nunc póstulas,
qui ípsus sitiat.
Sicine hoc te mihi fácere?
Quid faciam?
Rogas?
alicúnde exora mutuom.
Tu fác idem quod rogas me.
Quaesivi, nusquam repperi.
Quaeram equidem, si quis credat.
Nempe habeo in mundo.
Si id domi esset mihi, iam pollicerer:
hoc meumst ut faciam sedulo.
Quidquid erit, recipe te ad me.
quaeré tamen, ego item sedulo.
Si quid erit, te faciam ut scias.
…obsecro te resecroque, operam da hánc mihi
fidélem.
Ah, odio me énicas.
Amóris vitio, non meo, nunc tibi morologus fio.
At pol ego aps te concessero. —
Iamne ábis? bene ambulato.
sed recipe quam primum potes, cave fúas mi in quaestione.
usque ero domi, dum excoxero lenoni malam rem magnam. —