Latin · ~7 min
Act 4, lines 4.3.470-4.3.497c
Plautus, Persa 4.3.470-497c
Not analysed yet
Quoí homini di própitii sunt, áliquid obiciúnt lucri;
nam égo hodie compendi feci binos panes in dies.
íta ancillá mea quae fuit hodie, sua nunc est: argento vicit;
iám hodie alienum cenabit, nil gustabit de meo.
sumne probus, sum lepidus civis, qui Atticam hodie civitatem
maximam maiorem feci atque auxi civi femina?
sed ut ego hodie fui benignus, ut ego multis credidi,
nec satis a quiquam homine accepi: ita prosum credebam omnibus;
nec metuo, quibus credidi hodie, ne quis mi in iure abiurassit:
bonus volo iam ex hoc die esse—quod neque fiet neque fuit.
Hunc hominem ego hodie in trasennam doctis deducam dolis,
itaque huic insidiae paratae sunt probe. adgrediar virum.
quid agis?
Credo.
Únde agis te, Dordale?
Credo tibi.
di dent, quae velis.
Eho, an iám manu emisisti mulierem?
Crédo edepol, credo, inquam, tibi.
Iam liberta auctu's auctus es ?
Enicas.
quin tíbi me dico crédere.
Dic bona fíde: iam liberast?
Ólim.
i, i ád forum ad praetorem, éxquire, siquidém mihi credere nón vis.
líbera, inquam, est: ecquid audis?
At tibi di bene faciant omnes.
númquam enim pósthac tibi nec tuorum quoiquam quod nolis volam.
Abi, né iura, satis crédo.
Vbi núnc tua libertást?
Apud te.
Ain, apud mést?
Aio, inquam, apud te ést, inquam.
Ita mé di ament, ut ob ístam rem tibi múlta bona instant á me.
nam est rés quaedam, quam occúltabam tibi dícere: nunc eam nárrabo,
unde tú pergrande lucrúm facias: faciam, út mei memineris, dúm vitam
vivás.
Bene dictis tuís bene facta aurés meae auxilium expóscunt.
Tuom prómeritumst, merito út faciam. et ut mé scias esse ita fácturum,
tabellás tene has, péllege.
Istaé quid ad mé?
Immo ád te attinént et tuá refert.