Latin · ~6 min
Act 3, lines 3.1.538-3.1.577
Plautus, Poenulus 3.1.538-577
Not analysed yet
quidquid est pauxillulum illuc, nostrum id omne, non tuomst,
neque nos quemquam flagitamus neque nos quisquam flagitat.
tua causa nemo nostrorumst suos rupturus ramites.
Nimis iracundi estis: equidem haec vobis dixi per iocum.
Per iocum itidem dictum habeto quae nos tibi respondimus.
Scitis rem, narravi vobis quod vestra opera mi opus siet,
de lenone hoc, qui me amantem ludificatur tam diu,
ei paratae ut sint insidiae de auro et de servo meo.
Omnia istaec scimus iam nos, si hi spectatores sciant;
horunc hic nunc causa haec agitur spectatorum fabula:
hos te satius est docere, ut, quando agas, quid agas sciant.
nos tu ne curassis: scimus rem omnem, quippe omnes simul
didicimus tecum una, ut respondere possemus tibi.
Ita profecto est. sed agite igitur, ut sciam vos scire rem,
expedite mihi quae vobis dudum dixi dicite.
Itane? temptas an sciamus? non meminisse nos ratu's ratus es ,
quo modo trecentos Philippos Collybisco vilico
dederis, quos deferret huc ad lenonem inimicum tuom,
sé ut assimularet peregrinum esse aliunde ex alio oppido?
ubi is detulerit, tu eo quaesitum servom advenies tuom
cum pecunia.
Meministis memoriter, servastis me.
Ille negabit: Milphionem quaeri censebit tuom;
id duplicabit omne furtum. leno addicetur tibi.
ad eam rem nos esse testis vis tibi.
Tenetis rem.
Vix quidem hercle, íta pauxilla est, digitulis primoribus.
Callemus probe:
euge, opportune egrediuntur Milphio una et vilicus.
basilice exornatus incedit et fabre ad fallaciam.