Latin
Act 5, lines 5.4.1232-5.4.1263
Plautus, Poenulus 5.4.1232-1263
Not analysed yet
Moramini. in ius vos voco, nisi honestiust prehendi.
Quid in iús vocas nos? quid tibi debemus?
Dicet illi.
Etiam me meae latrant canes?
At tu hercle adludiato:
dato mihi pro offa savium, pro ósse linguam obicito.
ita hanc canem faciam tibi oleo tranquilliorem.
Ite si ítis.
Quid nos fecimus tibi?
Fures estis ambae.
Nosne tíbi?
Vos inquam.
Atque ego scio.
Quid id fúrtist?
Hunc rogato.
Quia annos multos filias meas célavistis clam me,
atque equidem ingenuas liberas summoque genere gnatas.
Numquam mecastor reperies tu istuc probrum penes nos.
Da pignus, ni nunc perieres, in savium, uter utri det.
Nil tecum ago, apscede opsecro.
Atque hércle mecum agendum est.
nam hic patruos meus est, pro hoc mihi patronus sim necesse est;
et praedicabo quo modo furta faciatis multa
quoque modo húius filias apud vós habeatis servas,
quas vos ex patria liberas surruptas esse scitis.
Vbi sunt eae? aut quas, opsecro?
Satis iám sunt maceratae.
Quid si eloquamur?
Censeo hercle, patrue.
Misera timeo,
quid hoc sít negoti, mea soror; ita stupida sine animo asto.
Advortite animum, mulieres. primum, si id fieri possit,
ne indigna indignis di darent, id ego evenire vellem;
nunc quod boni mihi di danunt, vobis vostraeque matri,
eas dís est aequom gratias nos agere sempiternas,
quom nostram pietatem adprobant decorantque di immortales.
vos meae estis ambae filiae et hic ést cognatus vester,
huiusce fratris filius, Agorastocles.
Amabo,
num hi falso oblectant gaudio nos?
At ita me di servent,
ut hic páter est vester. date manus.
Salve, insperate nobis
pater, té complecti nos sine.
Cupite atque exspectate
pater, salve.
Ambae filiae sumus.
Amplectamur ambae.
Quis me amplectetur postea?
Nunc ego sum fotunatus,
multorum annorum miserias nunc hac voluptate sedo.