Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.2.89-1.2.130
Plautus, Rudens 1.2.89-130
Not analysed yet
Et vos a vestris abduxi negotiis
neque id processit qua vos duxi gratia,
neque quivi ad portum lenonem prehendere.
sed mea desidia spem deserere nolui:
eo vós, amici, detinui diutius.
nunc huc ad Veneris fanum venio visere,
ubi rem divinam se facturum dixerat.
Si sapiam, hoc quod me mactat concinnem lutum.
Prope me hic nescio quis loquitur.
Heus, Sceparnio.
Qui nominat me?
Qui pro te argentum dedit.
Quasi me tuom esse servom dicas, Daemones.
Luto usust multo, multam terram confode.
villam integundam intellego totam mihi,
nam nunc perlucet ea quam cribrum crebrius.
Pater salveto, ámboque adeo.
Salvos sis.
Sed utrum tu masne an femina es, qui illum patrem
voces?
Vir sum equidem.
Quaere vir porro patrem.
Filiolam ego unam hábui, eam unam perdidi.
virile sexus numquam ullum habui.
At di dabunt.
Tibi quidem hercle, quisquis es, magnum malum,
qui oratione hic occupatos occupes.
Isticine vos habitatis?
Quid tu id quaeritas?
quon furatum mox venias, vestigas loca?
Peculiosum esse addecet servom et probum,
quem ero praesente †praetereat oratio
aut qui inclementer dicat homini libero.
Et impudicum et impudentem hominem addecet
molestum ultro advenire ad alienam domum,
cui debeatur nil.
Tace, Sceparnio.
quid opust, adulescens?
Istic infortunium,
qui praefestinet, ubi erus adsit, praeloqui.
sed nisi molestumst, paucis percontarier
volo ego ex te.
Dabitur opera, atque in negotio.
Quin tu in paludem is exicasque harundinem,
qui pertegamus villam, dum sudumst?
Tace.
tu si quid opus est dice.
Dic quod te rogo,
ecquem tu hic hominem crispum, incanum videris,
malum, periurum, palpatorem—
Plurimos,
nam ego propter eius modi viros vivo miser.
Hic dico, in fanum Veneris qui mulierculas
duas sécum adduxit, quique adornaret sibi
ut rem divinam faciat, aut hodie aut heri.