Latin · ~7 min
Act 4, lines 4.4.1075-4.4.1106
Plautus, Rudens 4.4.1075-1106
Not analysed yet
si ille te comprimere solitust, hic noster nos non solet.
Verbo illo modo ille vicit. quid nunc tu vis? dic mihi.
Equidem ego neque partem posco mi istinc de istoc vidulo
neque meum esse hodie umquam dixi; séd isti inest cistellula
huius mulieris, quam dudum dixi fuisse liberam.
Nempe tu hanc dícis quam esse aiebas dudum popularem meam?
Admodum; et ea quae olim parva gestavit crepundia
istic ín ista cistula insunt, quae isti inest in vidulo.
hoc neque isti usust, et illi miserae suppetias feret,
si id dederit, qui suos parentis quaerat.
Faciam ut det. tace.
Nil hercle ego sum isti daturus.
Nil peto nisi cistulam
et crepundia.
Quid si ea sunt aurea?
Quid istuc tua?
aurum auro expendetur, argentum argento exaequabitur.
Fac sis aurum ut videam, post ego faciam ut videas cistulam.
Cave malo ac tace tú. tu perge ut occepisti dicere.
Vnum te obsecro, ut ted huius commiserescat mulieris,
si quidem hic lenonis eiust vidulus, quem suspicor;
hic, nisi de opinione, certum nil dico tibi.
Viden? scelestus aucupatur.
Sine me ut occepi loqui.
si scelesti illius est hic, cuius dico, vidulus,
haec poterunt novisse: ostendere his iube.
Ain? ostendere?
Haud iniquom dicit, Gripe, ut ostendatur vidulus.
Immo hercle insignite inique.
Quidum?
Quia, si ostendero,
continuo hunc novisse dicent scilicet.
Scelerum caput,
ut tute es, item omnis censes esse, periuri caput?
Omnia istaéc ego facile patior, dúm hic hinc a me sentiat.
At qui nunc abs te stat, verum hinc …ibi testimonium.
Gripe, advorte animum. tu paucis expedi, quid postulas.
Dixi equidem, sed si parum intellexti, dicam denuo.
hasce ambas, ut dudum dixi, ita esse oportet liberas:
haec Athenis parva fúit virgo surpta.
Dic mihi,
quid id ad vidulum ,servae sint istae an fuerint liberae?