Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.2.162-1.2.205
Plautus, Trinummus 1.2.162-205
Not analysed yet
sed ut occepisti, perge porro proloqui.
Quid tibi ego dicam, qui illius sapientiam
et meam fidelitatem et celata omnia
paene ille ignavos funditus pessum dedit.
Quidum?
Quia, ruri dum sum ego unos sex dies,
me apsente atque insciente, inconsultu meo,
aedis venalis hasce inscripsit litteris.
Adesurivit magis et ínhiavit acrius
lupus, observavit dum dormitarent canes:
gregem universum voluit totum avortere.
Fecisset edepol, ni haec praesensisset canes.
sed nunc rogare ego vicissim te volo:
quid fuit officium meum me facere? face sciam;
utrum indicare me ei thensaurum aequom fuit,
adversum quam eius me opsecravisset pater,
an ego alium dominum paterer fieri hisce aedibus?
qui emisset, eius essetne ea pecunia?
emi egomet potius aedis, argentum dedi
thensauri causa, ut salvom amico traderem.
neque adeo hasce emi mihi nec usurae meae:
illi redemi rusum, a me argentum dedi.
haec sunt: si recte seu pervorse facta sunt,
ego me fecisse confiteor, Megaronides.
em mea malefacta, em meam aváritiam tibi;
hascine propter res maledicas famas ferunt.
παῦσαι, vicisti castigatorem tuom:
occlusti linguam, nihil est quod respondeam.
Nunc ego te quaeso ut me opera et consilio iuves
communicesque hanc mecum meam provinciam.
Polliceor operam.
Ergo ubi eris paulo post?
Domi.
Numquid vis?
Cures tuam fidem.
Fíet sedulo.
Sed quid ais?
Quid vis?
Vbi nunc adulescens habet?
Posticulum hoc recepit, quom aedis vendidit.
Istuc volebam scire. i sane nunciam.
sed quid ais? quid nunc virgo? nempe apud te ést?
Itast,
iuxtaque eam cúro cum mea.
Recte facis.
Numquid, prius quam abeo, me rogaturu's rogaturus es ? —
Vale.
nihil est profecto stultius neque stolidius
neque mendaciloquius neque argutum magis,
neque confidentiloquius neque peiurius,
quam urbani assidui cives, quos scurras vocant.
atque egomet me adeo cum illis una ibidem traho,
qui illorum verbis falsis acceptor fui,
qui omnia se simulant scire neque quicquam sciunt.