Latin · ~7 min
Act 4, lines 4.2.969-4.2.996
Plautus, Trinummus 4.2.969-996
Not analysed yet
Quod a me te accepisse fassu's fassus es .
Aps te accepisse?
Ita loquor.
Quis tu homo es?
Qui mille nummum tibi dedi ego sum Charmides.
Neque edepol tu is es neque hodie is umquam eris, auro huic quidem.
abi sis, nugator: nugari nugatori postulas.
Charmides ego sum.
Nequiquam hercle es, nam nihil auri fero.
nimis argute óbrepsisti in eapse occasiuncula:
postquam ego me aurum ferre dixi, post tu factu's factus es Charmides;
prius tu non eras, quam aúri feci mentionem. nihil agis;
proin tu te, itidem ut charmidatus es, rursum recharmida.
Quis ego sum igitur, siquidem is non sum qui sum?
Quid id ad me attinet?
dúm ille ne sis quem ego esse nolo, sis mea caúsa qui lubet.
prius non is eras quí eras: nunc is factu's factus es qui tum non eras.
Age si quid agis.
Quid ego agam?
Aurum redde.
Dormitas, senex.
Fassu's fassus es Charmidem dedisse aurum tibi.
Scriptum quidem.
Properas an non properas ire actutum ab his regionibus,
dormitator, prius quam ego hic te iubeo mulcari male?
Quam ob rem?
Quia illum quem ementitus es, ego sum ipsus Charmides,
quem tibi epistulas dedisse aiebas.
Eho, quaeso, an tu is es?
Is enim vero sum.
Ain tu tandem? is ipsusne es?
Aio.
Ipsus es?
Ipsus, inquam, Charmides sum.
Ergo ipsusne es?
Ipsissimus.
abin hinc ab oculis?
Enim véro serio, quoniam advenis—
vapulabis meo arbitratu ét novorum aedilium.
At etiam maledicis?
Immo, salvos quandoquidem advenis—
di te perdant, si te flocci facio an periisses prius.
ego ob hanc operam argentum accepi, te macto infortunio:
ceterum qui sis, qui non sis, floccum non interduim.
ibo, ad illúm renuntiabo qui mihi tris nummos dedit,
ut sciat se perdidisse. ego abeo. male vive et vale.