Latin
Lines 1.674-1.711
Poree, Charles Poree (1676-1741) 1.674-711
Not analysed yet
PHILOSTORGUS.
Dicam: nisi audire alterutri grave set.
PATRICIUS.
Id erit mihi gratissimum.
IRENAEUS.
Gratum erit audire, si modo re aut consilio juvare te potero.
PHILOSTORGUS.
Consilio poteris.
PATRICIUS.
Sede, obsecro, et rem ut aiunt ab ovo ad mala eloquere, ut melius tibi consulamus.
PHILOSTORGUS.
Unicum habeo filium.
PATRICIUS.
Annon satis est? ego duos tantum habeo, et abundo uno.
PHILOSTORGUS.
Non id dolet mihi, quod unicus sit filius: at filium qui unicus est, non eum esse quem velim, id doleo, id queror. Ah! si scires, Hic erumpunt lacrimae.
IRENAEUS.
Contine lacrimas, Philostorge; peccare adolescentem nihil mirum est. Multa fert secum adolescentia, quae ratio postmodum, aetasque corrigunt.
PHILOSTORGUS.
In filio nihil ratio corrigit, imo crescunt vitia cum aetate, et corroboratur in dies jam adulta improbitas.
PATRICIUS.
Illud saepe audivi, ut arbores, sic liberos, tales esse, quales ab ortu finxeris.
PHILOSTORGUS.
Recte dicis; idque sum expertus in filio quem lenitate et blanditiis male perdidi.
IRENAEUS.
Audis, Patrici.
PATRICIUS.
Optime; patrem coram liberis severum oportet esse.
PHILOSTORGUS.
Patrem quid esse deceat, non attendit imprudens amor. Hunc solum habebam filium. Quid facerem? in hoc solo totus eram. Coepi indulgens blandiri, nihil facere vel dicere quod adolescentis offenderet animum, nullis laboribus pro eo, nullis sumptibus parcere. Interim saepe admonebant amici.
PATRICIUS.
Bene monebant.
PHILOSTORGUS.
Et clamitabant: quid agis, Philostorge, corrumpis adolescentem; perdis filium. Si perdo, mihi perdo, respondebam illis, et aures bene monentibus obstruebam.
PATRICIUS.
Debuisti attendere.
PHILOSTORGUS.
Sperabam scilicet me tot beneficia ponere apud gratum, et memorem animum. Haec, inquiebam, referet aliquando cum gratia. Erit senectae dulce solatium meae: in ejus amore suaviter conquiescam. O spes fallaces! o expectationem parentum irritam! jam oblitus est ingratus quanto labore adolescentiam educaverim suam. Vix me respicit, nihil veretur. Maleficia pro beneficiis, contumelias pro blanditiis, odium pro amore rependit perfidus.