Latin · ~7 min
Lines 12.1-12.76
Prudentius, Cathemerina 12.1-76
Not analysed yet
Quicumque Christum quaeritis,
oculos in altum tollite:
illic licebit visere
signum perennis gloriae.
haec stella, quae solis rotam
vincit decore ac lumine,
venisse terris nuntiat
cum carne terrestri Deum.
non illa servit noctibus
secuta lunam menstruam,
sed sola caelum possidens
cursum dierum temperat.
Arctoa quamvis sidera
in se retortis motibus
obire nolint, attamen
plerumque sub nimbis latent.
hoc sidus aeternum manet,
haec stella nunquam mergitur,
nec nubis occursu abdita
obumbrat obductam facem.
tristis cometa intercidat,
et, si quod astrum Sirio
fervet vapore, iam Dei
sub luce destructum cadat.
en Persici ex orbis sinu,
sol unde sumit ianuam,
cernunt periti interpretes
regale vexillum magi.
quod ut refulsit, ceteri
cessere signorum globi,
nec pulcher est ausus suam
conferre formam Lucifer.
quis iste tantus inquiunt
‘regnator astris imperans,
quem sic tremunt caelestia,
cui lux et aethra inserviunt?
inlustre quiddam cernimus,
quod nesciat finem pati,
sublime, celsum, interminum,
antiquius caelo et chao.
hic ille rex est gentium
populique rex Iudaici,
promissus Abrahae patri
eiusque in aevum semini.
aequanda nam stellis sua
cognovit olim germina
primus sator credentium,
nati inmolator unici.
iam flos subit Daviticus
radice Iessea editus,
sceptrique per virgam virens
rerum cacumen occupat.’
exim sequuntur perciti
fixis in altum vultibus,
qua stella sulcum traxerat
claramque signabat viam,
sed verticem pueri supra
signum pependit inminens,
pronaque submissum face
caput sacratum prodidit.
videre quod postquam magi,
Eoa promunt munera,
stratique votis offerunt
tus, myrrham et aurum regium.
agnosce clara insignia
virtutis ac regni tui,
puer o, cui trinam Pater
praedestinavit indolem:
regem Deumque adnuntiant
thesaurus et fragrans odor
turis Sabaei, at myrrheus
pulvis sepulcrum praedocet.
hoc est sepulcrum, quo Deus,
dum corpus extingui sinit
atque id sepultum suscitat,
mortis refregit carcerem.