Latin · ~7 min
Lines 7.61-7.120
Prudentius, Cathemerina 7.61-120
Not analysed yet
post in patentes ille solitudines,
amictus hirtis bestiarum pellibus
saetisve tectus hispida et lanugine,
secessit, horrens inquinari et pollui
contaminatis oppidorum moribus,
illic dicata parcus abstinentia
potum cibumque vir severae industriae
in usque serum respuebat vesperum,
rarum lucustis et favorum agrestium
liquore pastum corpori suetus dare.
hortator ille primus et doctor novae
fuit salutis, nam sacrato in flumine
veterum piatas lavit errorum notas,
sed tincta postquam membra defaecaverat,
caelo refulgens influebat Spiritus.
hoc ex lavacro labe dempta criminum
ibant renati, non secus quam si rudis
auri recocta vena pulchrum splendeat,
micet mctalli sive lux argentei
sudum polito praenitens purgamine.
referre prisci stemma nunc ieiunii
libet fideli proditum volumine,
ut diruendae civitatis incolis
fulmen benigni mansuefactum Patris
pie repressis ignibus pepercerit.
gens insolenti praepotens iactantia
pollebat olim, quam fluentem nequiter
corrupta vulgo solverat lascivia,
et inde bruto contumax fastidio
cultum superni neglegebat numinis.
offensa tandem iugis indulgentiae
censura iustis excitatur motibus,
dextram perarmat rompheali incendio,
nimbos crepantes et fragosos turbines
vibrans tonantum nube flammarum quatit.
sed paenitendi dum datur diecula,
si forte vellent inprobam libidinem
veteresque nugas condomare ac frangere,
suspendit ictum terror exorabilis,
paulumque dicta substitit sententia.
Ionam prophetam mitis ultor excitat,
poenae inminentis iret ut praenuntius,
sed nosset ille qui minacem iudicem
servare malle quam ferire ac plectere,
tectam latenter vertit in Tharsos fugam.
celsam paratis pontibus scandit ratem,
udo revincta fune puppis solvitur,
itur per altum: fit procellosum mare,
tum causa tanti quaeritur periculi,
sors in fugacem missa vatem decidit.
iussus perire solus e cunctis reus,
cuius voluta crimen urna expresserat,
praeceps rotatur et profundo inmergitur:
exceptus inde beluinis faucibus,
alvi capacis vivus hauritur specu.
transmissa raptim praeda cassos dentium
eludit ictus incruentam transvolans
inpune linguam, ne retentam mordicus
offam molares dissecarent uvidi,
os omne transit, et palatum praeterit.