Latin · ~7 min
Lines 7.1-7.60
Prudentius, Cathemerina 7.1-60
Not analysed yet
O Nazarene, lux Bethlem, verbum Patris,
quem partus alvi virginalis protulit,
adesto castis, Christe, parsimoniis,
festumque nostrum rex serenus aspice,
ieiuniorum dum litamus victimam.
nil hoc profecto purius mysterio,
quo fibra cordis expiatur vividi,
intemperata quo domantur viscera,
arvina putrem ne resudans crapulam
obstrangulatae mentis ingenium premat.
hinc subiugatur luxus et turpis gula,
vini atque somni degener socordia,
libido sordens, inverecundus lepos,
variaeque pestes languidorum sensuum
parcam subactae disciplinam sentiunt.
nam si licenter diffluens potu et cibo
ieiuna rite membra non coerceas,
sequitur frequenti marcida oblectamine
scintilla mentis ut tepescat nobilis,
animusque pigris stertat in praecordiis.
frenentur ergo corporum cupidines,
detersa et intus emicet prudentia;
sic excitato perspicax acumine
liberque flatu laxiore spiritus
rerum parentem rectius precabitur.
Elia tali crevit observantia,
vetus sacerdos, ruris hospes aridi,
fragore ab omni quem remotum et segregem
sprevisse tradunt criminum frequentiam,
casto fruentem Syrtium silentio.
sed mox in auras igneis iugalibus
curruque raptus e volavit praepete,
ne de propinquo sordium contagio
dirus quietum mundus afflaret virum
olim probatis inclytum ieiuniis.
non ante caeli principem septemplicis
Moses tremendi fidus interpres throni
potuit videre, quam decem recursibus
quater volutis sol peragrans sidera
omni carentem cerneret substantia.
victus precanti solus in lacrimis fuit;
nam flendo pernox inrigatum pulverem
humi madentis ore pressit cernuo,
donec loquentis voce praestrictus Dei
expavit ignem non ferendum visibus.
Iohannis huius artis haud minus potens
Dei perennis praecucurrit Filium,
curvos viarum qui retorsit tramites,
et flexuosa corrigens dispendia
dedit sequendam calle recto lineam.
hanc obsequellam praeparabat nuntius
mox adfuturo construens iter Deo,
clivosa planis, confragosa ut lenibus
converterentur, neve quidquam devium
inlapsa terris inveniret veritas.
non usitatis ortus hic natalibus:
oblita lactis iam vieto in pectore
matris tetendit serus infans ubera,
nec ante partu de senili effusus est
quam praedicaret virginem plenam Deo.