Latin · ~4 min
Lines 9.87-9.114
Prudentius, Cathemerina 9.87-114
Not analysed yet
lympha nempe dat lavacrum, tum corona ex sanguine est.
vidit anguis inmolatam corporis sacri hostiam,
vidit, et fellis perusti mox venenum perdidit,
saucius dolore multo, colla fractus sibila. 1
quid tibi, profane serpens, profuit rebus novis
plasma primum perculisse versipelli hortamine? 2
diluit culpam recepto forma mortalis Deo.
ad brevem se mortis usum dux salutis dedidit,
mortuos olim sepultos ut redire insuesceret,
dissolutis pristinorum vinculis peccaminum.
tunc patres sanctique multi conditorem praevium
iam revertentem secuti tertio demum die
carnis indumenta sumunt, eque bustis prodeunt.
cernercs coire membra de favillis aridis,
frigidum venis resumptis pidverem tepescere,
ossa, nervos, et medullas glutino cutis tegi.
post, ut occasum resolvit vitae et hominem reddidit,
arduum tribunal alti victor ascendit Patris,
inclytam caelo reportans passionis gloriam.
macte iudex mortuorum, macte rex viventium,
dexter in parentis arce qui cluis virtutibus,
omnium venturus inde iustus ultor criminum.
te senes et te iuventus, parvulorum te chorus,
turba matrum virginumque, simplices puellulae,
voce concordes pudicis perstrepant concentibus.
fluminum lapsus et undae, litorum crepidines,
imber, aestus, nix, pruina, silva et aura, nox, dies
omnibus te concelebrent saeculorum saeculis.